تحلیل فنی و آیین نامه ای میخکوبی و نیلینگ در بهسازی خاک با تاکید بر آیین نامه FHWA و ضوابط ایران

پایداری شیب ها و گودبرداری ها یکی از چالش های اساسی مهندسی ژئوتکنیک در مناطق شهری و پروژه های عمرانی است. در دهه های اخیر روش میخکوبی یا نیلینگ به عنوان یکی از کارآمدترین تکنیک های بهسازی و تثبیت توده های خاکی در جهان معرفی شده است. این روش با ایجاد میلگردهای فولادی درون خاک و انتقال نیروهای کششی به لایه های مقاوم موجب افزایش پایداری کلی دیواره و کاهش تغییر شکل ها می شود. نشریه ۳۷۷، ایران و پارامترهای طراحی الزامات ۰۰۷-۱۴-FHWA-NHI در این مقاله با استناد به آیین نامه اجرایی کنترل های کیفی و روش های تحلیل پایداری در نیلینگ مورد بررسی و مقایسه قرار گرفته اند. نتایج نشان می دهد که اگرچه اصول کلی طراحی در دو منبع مشابه است اما در ضوابط ایران برخی پارامترهای کلیدی مانند ضریب اطمینان، روش ارزیابی فشار جانبی خاک و حداقل طول میخ تفاوت هایی دارد. در پایان پیشنهاداتی جهت همراستایی بیشتر ضوابط داخلی با استاندارد FHWA برای ارتقای کیفیت طراحی و نظارت بر اجرای سیستم های نیلینگ در پروژه های عمرانی کشور ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

نشریه ۳۷۷ ، پایداری گود ، کنترل تغییر شکل ، FHWA ، میخ کوبی ، خاک ، نیلینگ ، بهسازی زمین ، آیین نامه