طراحی گردشگری در تقاطع سنت و مدرنیته

هدف این پژوهش تدوین چارچوبی نظری و عملی برای طراحی مجموعه های گردشگری در بستر تقاطع سنت و مدرنیته است؛ چارچوبی که ضمن حفظ اصالت فرهنگی و هویت بومی قادر باشد به نیازها و انتظارات گردشگران امروزی نیز پاسخ دهد. این مقاله با تحلیل به روزترین منابع علمی و مرور نظام مند پژوهش های پیشین مولفه های کلیدی طراحی معماری گردشگری هوشمند را استخراج می کند. با تمرکز بر تجربه های چندحسی، برندسازی مکانی و بازآفرینی معماری سنتی، مدلی مفهومی ارائه می شود که ابعاد مختلف طراحی در این زمینه را تبیین می کند. روش تحقیق کیفی و مبتنی بر تحلیل محتوای منابع منتخب بین سال های ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۵ میلادی است. یافته ها نشان می دهند که ترکیب هوشمندانه فناوری های نوین، مصالح بومی، روایت فرهنگی و طراحی تعاملی می تواند تجربه گردشگر را تعمیق بخشد و به پایداری فضایی و فرهنگی مقاصد کمک کند. در پایان نیز مسیرهایی برای تحقیقات آینده پیشنهاد شده است.

کلیدواژه ها:

گردشگری هوشمند ، معماری سنتی ، مدرنیته ، تجربه گردشگر ، بازآفرینی فرهنگی