مدیریت پایدار حمل و نقل و ترافیک شهری با تاکید بر طراحی بهینه ایستگاه های اتوبوس درون شهری

امروزه یکی از مسایل بسیار مهم شهرهای بزرگ حمل ونقل و ترافیک شهری است همچنین کمبود و نارسایی در سیستم حمل ونقل زمینی بخصوص حمل ونقل شهری به عنوان یکی از موانع رشد و توسعه هر کشوری به شمار می رود. یکی از موثرترین راه حل های این مشکل توسعه و تقویت سیستم های حمل ونقل عمومی شهری است با توجه به مشکلاتی که امروزه در اثر افزایش تعداد وسایل نقلیه در شهرهای بزرگ و متوسط ایران به وجود آمده است سیاست تقویت استفاده از سیستم حمل ونقل عمومی از تدابیر ارزنده به شمار می رود در این راستا برای بهینه سازی سیستم حمل ونقل عمومی به منظور خدمات رسانی، ایمن مستمر، ارزان سریع و مطلوب به متقاضیان سفرهای درون شهری تلاش گسترده ای را باید آغاز کرد. اتوبوس رانی که یکی از مهمترین سیستم های حمل ونقل عمومی شهری به شمار می آید، در کلیه شهرهای ایران نقش عمده ای را در انجام سفرهای درون شهری و روزانه شهروندان ایفا می نماید. در شهرهای ایران اتوبوس رانی یکی از مهمترین وسایل حمل ونقل عمومی درون شهری محسوب می شود که به دلیل فقدان سیستم های پیشرفته حمل ونقل از قبیل مترو تراموا اقدام به جابجایی خیل عظیم مسافرین درون شهری می نماید. با توجه به تقاضای بیش از حد مردم برای استفاده از خدمات، سیستم اتوبوس رانی با مشکلات مختلف بویژه در زمینه مکانیابی، فواصل تجهیزات و تاسیسات ایستگاه ها مواجه است. این مقاله به منظور شناخت هرچه بهتر مسایل و مشکلات سیستم اتوبوس رانی از جمله در زمینه استانداردهای مربوط به تجهیزات مورد نیاز در ایستگاه ها و ارایه راه حل هایی برای دستیابی ایستگاه ها به استانداردهای موجود و افزایش کارایی سیستم شکل گرفته است.

کلیدواژه ها:

حمل و نقل درون شهری ، ایستگاه اتوبوس ، توسعه پایدار ، امکانات رفاهی