تاثیر فضای باز جمعی مسکن مهر رشت بر زندگی ساکنان

امروزه طراحی مجتمع های مسکونی به دلیل عدم توجه به خواسته های انسانی و در نظر نگرفتن پیامدهای روانشناختی آن زندگی اجتماعی و فردی ساکنان را با مشکلاتی مواجه کرده است. از جمله این مشکلات و نیازهای فراموش شده در طراحی عدم توجه به ایجاد فضاهای باز جهت سرزندگی ساکنان در مجتمع های مسکونی می باشد. در این پژوهش به بررسی نقش فضاهای باز جمعی در مجتمع مسکونی و تاثیر آن بر میزان حس سرزندگی در ساکنان با بررسی نمونه موردی مسکن مهر رشت پرداخته شده است. داده های این پژوهش با استفاده از روش میدانی، کتابخانه ای و پرسشنامه تجزیه و تحلیل شده اند. نتایج به دست آمده از پرسشنامه بیانگر آن بود که میزان کم فضاهای سبز و فضاهای باز جمعی تاثیر بسیار اندکی بر روی حس سرزندگی ساکنین این مجتمع داشته است. با توجه به معنای سرزندگی و عوامل موثر بر آن باید به این نکته اشاره کرد که توجه به طراحی فضاهای باز جمعی و ایجاد فضای سبز مناسب به عنوان یک بستر و فضای گردهم آورنده باعث افزایش حس سرزندگی و تعاملات اجتماعی میان ساکنان مجتمع مسکونی خواهد شد.

کلیدواژه ها:

فضای باز ، مسکن مهر ، سرزندگی ، رشت