چاپلوسی و خایمالی در سازمانهای صنعتی پرریسک پتروشیمی اوره و آمونیاک: رویکردی، ساختاری، روان شناختی و منابع انسانی

رفتارهای چاپلوسی و خایمالی در سازمان ها پدیده هایی سطحی یا صرفا اخلاقی نیستند؛ بلکه پیامد مستقیم اختلال در سازوکارهای قدرت، ارزیابی، عملکرد و فرهنگ سازمانی اند. این مقاله با رویکردی تحلیلی ظهور این رفتارها را در محیط های صنعتی و سازمان های بزرگ بررسی می کند و نشان می دهد چگونه ساختارهای سلسله مراتبی ناکارآمد، ترس سازمانی و ضعف سیستم های ارزیابی زمینه رشد تعاملات تملق جویانه را فراهم می سازد. در ادامه ریشه های فردی و روان شناختی این رفتارها، شامل تجربه های اولیه، کودکی، الگوهای خانواده محور و شکل گیری عزت نفس مشروط، تحلیل می شود. سپس پیامدهای مخرب این پدیده بر عملکرد سازمان، سلامت روان کارکنان و فرآیند تصمیم گیری مدیریت تشریح شده است. جمع بندی مقاله بر ضرورت بازطراحی سیاست های منابع انسانی، به ویژه در حوزه ارزیابی عملکرد، شفافیت اطلاعات و آموزش مدیران متمرکز است تا سازمان ها بتوانند رفتارهای چاپلوسانه را از مدیریت برداشت حرفه ای تفکیک کرده و مانع شکل گیری چرخه های ناکارآمد قدرت شوند.

کلیدواژه ها:

چاپلوسی ، خایمالی ، مدیریت منابع انسانی ، ساختار ، قدرت ، فرهنگ سازمانی ، رفتار سازمانی