گردشگری فرهنگی به مثابه نیروی محرک تعامل فرهنگ و کالبد در شهرهای تاریخی

گردشگری فرهنگی به عنوان یکی از مهم ترین گونه های گردشگری نقش بسزایی در بازآفرینی و پویایی شهرهای تاریخی ایفا می کند. این نوع گردشگری نه تنها به حفاظت و احیای بافت های تاریخی کمک می کند بلکه با افزایش تعامل میان گردشگران و ساکنان، محلی به تقویت سرمایه فرهنگی، انتقال دانش بومی و بازتولید هویت شهری می انجامد. از منظر اقتصادی نیز گردشگری فرهنگی موجب ایجاد فرصت های شغلی مستقیم و غیر مستقیم، افزایش درآمد محلی، جذب سرمایه و تنوع بخشی به اقتصاد شهری می شود. با این حال، در صورت نبود سیاست گذاری تنظیمی و مشارکت جامعه محلی، توسعه گردشگری فرهنگی می تواند پیامدهای منفی همچون تضعیف اصالت فرهنگی، افزایش فشار بر زیرساخت ها و تغییر کاربری های نامتوازن را به همراه داشته باشد. براین اساس، اتخاذ رویکردی جامع و پایدار در برنامه ریزی گردشگری فرهنگی به منظور حفظ هویت شهری و تحقق توسعه متوازن شهرهای تاریخی ضروری است. روش تحقیق توصیفی تحلیلی بوده و با بهره گیری از مطالعات کتابخانه ای، بررسی اسناد و مدارک معتبر علمی و پژوهش های داخلی و خارجی انجام شده است.

کلیدواژه ها:

فرهنگ ، کالبد ، شهری ، گردشگری ، گردشگری فرهنگی ، شهر تاریخی