تاثیر آرایش فضایی مراکز شهری بر تعاملات اجتماعی و فرهنگی شهروندان

در سالهای اخیر توجه به ابعاد اجتماعی و فرهنگی طراحی شهری به عنوان عاملی کلیدی در ارتقاء کیفیت زندگی شهروندان افزایش یافته است. این پژوهش با تمرکز بر نقش آرایش فضایی مراکز شهری به بررسی چگونگی تاثیر طراحی فضاهای عمومی بر تعاملات اجتماعی و تقویت سرمایه فرهنگی شهروندان می پردازد. مسئله اصلی تحقیق کاهش تدریجی تعاملات اجتماعی در مراکز شهری معاصر به دلیل ضعف در طراحی انسان محور است؛ مساله ای که میتواند پیامدهایی جدی برای همبستگی اجتماعی و مشارکت فرهنگی در پی داشته باشد. هدف این پژوهش تحلیل و مقایسه الگوهای فضایی در دو نمونه موردی میدان نقش جهان در اصفهان به عنوان نمونه داخلی و میدان Trafalgar در لندن به عنوان نمونه خارجی و بررسی نحوه تاثیر این فضاها بر رفتارهای اجتماعی و فرهنگی کاربران شهری است. یافته ها نشان می دهند که سازمان فضایی منسجم، تنوع عملکردی و دسترسی آسان به مراکز شهری از عوامل کلیدی در افزایش تعامل اجتماعی و ارتقاء حس تعلق شهری هستند. همچنین عناصر تاریخی و فرهنگی در شکل گیری هویت فضا نقش موثری ایفا کرده و منجر به افزایش مشارکت در فعالیت های فرهنگی می شوند. در پایان پیشنهاد می شود که برنامه ریزان و طراحان شهری با بهره گیری از الگوهای موفق، طراحی به ویژه تلفیق عناصر تاریخی با نیازهای معاصر زمینه ساز افزایش سرمایه اجتماعی و پایداری فرهنگی در شهرهای معاصر شوند.

کلیدواژه ها:

آرایش فضایی ، تعاملات اجتماعی ، فضای عمومی شهری ، میدان های شهری