بررسی و تبیین مفاهیم و معانی تاثیرگذار بر بهبود کیفی آتلیه های طراحی معماری با رویکرد روان شناختی محیطی

در عصر حاضر کیفیت فضاهای آموزشی به ویژه در آتلیه های طراحی معماری نقشی بنیادین در فرآیند یادگیری، پرورش خلاقیت و تعاملات آموزشی ایفا می کند. این پژوهش با هدف شناسایی و تحلیل مولفه های موثر بر ارتقای کیفیت فضایی آتلیه های معماری با رویکرد روان شناسی محیطی انجام شده است. روش تحقیق به صورت توصیفی-تحلیلی و با بهره گیری از تکنیک های ترکیبی (کمی و کیفی) طراحی گردید. چارچوب نظری تحقیق مبتنی بر سه محور اصلی شامل مبانی روان شناسی محیطی، شاخص های کیفیت فضاهای آموزشی و عوامل کارکردی موثر بر بهره وری فضایی تنظیم شد. تحلیل داده های گردآوری شده نشان می دهد که عواملی همچون احساس تعلق به فضا، کیفیت نور و تهویه، انعطاف پذیری، چیدمان، سکوت محیطی و امکان تعامل اجتماعی نقشی کلیدی در افزایش کارایی و تجربه فضایی کاربران دارند. نتایج پژوهش حاکی از آن است که بازنگری در طراحی فضاهای آموزشی معماری با تاکید بر نیازهای روانی و رفتاری دانشجویان می تواند مسیر ارتقاء کیفیت آموزش معماری را هموار سازد.

کلیدواژه ها:

آتلیه طراحی معماری ، روان شناسی محیطی ، کیفیت فضاهای آموزشی ، تجربه فضایی ، انعطاف پذیری