طراحی دهکده تجربه کاون با رویکرد راهبردی SWOT

در دهه های اخیر گسترش فناوری های دیجیتال و نفوذ رسانه های مجازی الگوی ادراک انسان از فضا و کیفیت تعاملات اجتماعی را دگرگون کرده و با انتقال تجربه های زیسته از محیط های سه بعدی واقعی به صفحه های دوبعدی موجب کاهش تجربه های چندحسی، افت پایداری توجه و تضعیف پیوند بدن با محیط شده است. این مسئله به ویژه در میان نوجوانان و جوانان و همچنین افراد دارای محدودیت های حسی و جسمی به دلیل کاهش دسترسی به فضاهای شهری چندحسی و فراگیر پیامدهای شناختی، هیجانی و اجتماعی قابل توجهی به همراه دارد. پژوهش حاضر با هدف طراحی مجموعه تفریحی-آموزشی «کاون» بر پایه معماری چندحسی، طراحی فراگیر، طبیعت درمانی و رویکرد Digital Detox انجام شده است. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای، تحلیل نمونه های موردی، پرسشنامه کاربرمحور و تحلیل SWOT است. چارچوب نظری پژوهش بر مبنای نظریه بیوفیلیا، نظریه بازسازی توجه (ART)، نظریه جریان (Flow) و مبانی ادراک چندحسی شکل گرفته و شاخص هایی مانند نور طبیعی، حضور آب و گیاه، تنوع فضایی-حرکتی، نشانه های حسی غیر بصری و سطوح لمسی در مدل مفهومی طراحی سازماندهی شده اند. یافته ها نشان می دهد ترکیب معماری چندحسی، عناصر طبیعی و فضاهای تعاملی می تواند به بازتوانی غیرمستقیم روانی، افزایش تمرکز پایدار، تقویت حس تعلق مکانی و بهبود کیفیت تعاملات اجتماعی کمک کند. بر این اساس، مجموعه «کاون» به عنوان الگویی از معماری تجربه گرا و انسان محور می تواند به ایجاد تعادل میان زیست دیجیتال و تجربه واقعی فضا در شهر معاصر کمک کند.

کلیدواژه ها:

معماری چندحسی ، Digital Detox ، بیوفیلیا ، معماری درمان محور ، طراحی فراگیر ، طبیعت درمانی ، روان شناسی محیطی ، معماری تجربه گرا ، ادراک چندحسی