تاثیر آلودگیهای زیست محیطی بر آثار و بناهای تاریخی ایران (مطالعه موردی چابهار)

آلودگی هوا یکی از مهمترین بحرانهای زیست محیطی موجودات زنده انسان، حیوان و گیاهان می باشد. مواجهه با آلودگی هوا پیامدهای سلامتی متفاوتی مرتبط شده است. آلودگی هوا سبب افزایش بیماریهای گوناگون و کاهش متوسط امید به زندگی می شود. کشور ایران آثار فرهنگی متعددی را از دوره های کهن تا دوره معاصر دارا است. در سده های اخیر، با تحولاتی که در معماری ایران به وجود آمده است، آثار ارزشمندی از دوره صنعتی شدن ایران باقی مانده است که حفاظت و باززنده سازی آنها در قالب بازطراحی، مرمت و... جهت حفظ میراث صنعتی ایران بسیار حائز اهمیت می باشد. بحث حفاظت از میراث فرهنگی مبحثی است که اخیرا در دنیا بیشتر مورد توجه و بررسی قرار گرفته و همواره عامل حفظ پیوستگی فرهنگ و تاریخ بوده است. علاوه بر این، با بازسازی بنا به جای تخریب آن از انرژی نهفته در بنا استفاده می شود که منجر به کاهش مصرف انرژی و منابع و همچنین سبب کاهش آلودگی های تحمیل شده بر محیط می شود. در طول قرن بیستم در جهان رشد بی سابقه جمعیت و استانداردها و تحولات گوناگون را تجربه کرده است که سبب افزایش تنش در محیط زیست شده است. هدف از پژوهش حاضر تاثیر آلودگی های زیست محیطی بر آثار و بناهای تاریخی در شهرستان چابهار است. در این پژوهش روش جمع آوری مطالب به صورت کتابخانه ای اسنادی می باشد.

کلیدواژه ها:

آلودگی ، زیست محیطی ، آثار و بناهای تاریخی ، چابهار