بهبود پوششهای رنگی جداول بتنی شهری با بهره گیری از نانوذرات فوتوکاتالیستی و آبگریز

جداول بتنی شهری به دلیل قرارگیری مداوم در معرض تابش فرابنفش، آلودگی های جوی، رطوبت و سایش مکانیکی، مستعد تخریب زودهنگام پوشش های رنگی و افت کیفیت ظاهری هستند. در این پژوهش عملکرد پوشش های پلیمری پایه آب اصلاح شده با نانوذرات دی اکسید تیتانیوم (TiO۲)، اکسید روی (ZnO) و سیلیکا (SiO۲) با هدف ارتقای خاصیت خود تمیزشوندگی، پایداری نوری و دوام سطحی مورد بررسی قرار گرفت. نانوذرات با مقادیر وزنی بهینه (ZnO ۳٪ و SiO۲) به رنگ پلیمری افزوده شده و به منظور دستیابی به پراکندگی یکنواخت از اختلاط اولتراسونیک استفاده شد. نتایج نشان داد که زاویه تماس آب از ۷۲ درجه در نمونه شاهد به حداکثر ۱۰۳ درجه در پوشش حاوی ترکیب سه گانه نانوذرات افزایش یافته است که بیانگر ایجاد سطحی کاملا آب گریز است. همچنین آزمون خود تمیزشوندگی با متیلن بلو نیز حاکی از افزایش بازده حذف آلودگی از ۱۲٪ در نمونه بدون نانوذره به ۴۸٪ در نمونه حاوی TiO۲/ZnO/SiO۲ بود که نشان دهنده فعالیت فوتوکاتالیستی موثر و اثر هم افزایی نانوذرات است. به طور کلی نتایج نشان می دهد که پوشش های نانوساختار چند عملکردی می توانند به عنوان راهکاری عملی برای افزایش دوام، کاهش هزینه های نگهداری و حفظ کیفیت بصری جداول بتنی در محیط های شهری مورد استفاده قرار گیرند.

کلیدواژه ها:

پوشش های نانویی ، خود تمیزشوندگی ، فوتوکاتالیست ، جداول بتنی ، دی اکسید تیتانیوم