شهرسازی چریکی به عنوان یکی از اشکال شهرسازی تاکتیکال رویکردی مردمی کم هزینه و سریع برای ایجاد تغییرات ملموس در فضاهای شهری از طریق مداخلات کوچک مقیاس

شهرسازی چریکی به عنوان یکی از اشکال شهرسازی تاکتیکال رویکردی مردمی کم هزینه و سریع برای ایجاد تغییرات ملموس در فضاهای شهری از طریق مداخلات کوچک مقیاس است. این مقاله با هدف تدوین چارچوبی نظری و عملی برای درک و کاربست شهرسازی چریکی در بافت های شهری ایران نگاشته شده است. با استفاده از روش تحقیق مرور نظام مند و تحلیل محتوا این پژوهش به بررسی چیستی، چرایی و چگونگی شهرسازی چریکی می پردازد. مبانی نظری استخراج شده نشان می دهد که این رویکرد ریشه در مفاهیمی چون حق به شهر، کنشگری شهری و طراحی مشارکتی دارد. بخش بحث نیز چالش ها و مزایا را با تحلیل عمیق تر و ارجاع به مطالعات اخیر مورد کاوش قرار داده است. بررسی موردی پروژه های داخلی نیز حاکی از پتانسیل بالای رویکردهای چریکی در بازآفرینی فضاهای فراموش شده و تقویت سرمایه اجتماعی در محلات ایرانی است اگرچه چالش هایی نظیر مبهم بودن جایگاه قانونی و مقاومت نهادهای رسمی را پیش رو دارد. این مقاله نتیجه می گیرد که شهرسازی چریکی می تواند به عنوان مکملی کارآمد برای فرآیندهای رسمی برنامه ریزی شهری در ایران عمل کند.

کلیدواژه ها:

شهرسازی چریکی ، شهرسازی ، تاکتیکال ، مداخلات کوچک مقیاس ، کنشگری ، شهری ، حق به شهر ، مشارکت شهروندی