تحلیل چندبعدی مصالح هوشمند در نمای ساختمان رویکردی، مهندسی زیبایی شناختی و پایدار

هدف این پژوهش ارزیابی مصالح هوشمند در نمای ساختمان از سه منظر عملکرد فنی مهندسی عمران، زیبایی شناسی، روان شناختی و همراستایی با اهداف توسعه پایدار است. مصالح مورد بررسی شامل رنگ های ترموکرومیک، فوتوکرومیک و شیشه های هوشمند بودند که به عنوان راهکارهایی نوین در طراحی نماهای معاصر شناخته می شوند. جامعه آماری پژوهش شامل ۳۷۰ نفر بود که در سه گروه تخصصی دسته بندی شدند: ۲۰ متخصص حوزه مهندسی عمران، ۱۰۰ دانشجوی رشته عمران و ۲۵۰ شهروند و کاربر معمولی. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه ای محقق ساخته با سه بخش تخصصی بود که با مقیاس لیکرت پنج درجه ای طراحی شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS تحلیل شدند. تحلیل های آماری شامل آمار توصیفی، بررسی پایایی آلفای کرونباخ، تحلیل عاملی اکتشافی (EFA)، تحلیل آماری ANOVA برای سه گروه پاسخ دهنده و آزمون همبستگی پیرسون بود. ضریب آلفای کرونباخ برای هر سه بخش بالاتر از ۰.۸۵ بود که نشان دهنده پایایی مناسب ابزار است. نتایج نشان داد که مصالح هوشمند از نظر عملکرد فنی، تاثیرات روانی و همراستایی با اصول توسعه پایدار، ارزیابی مثبتی از سوی پاسخ دهندگان دریافت کردند. نوع گروه پاسخ دهنده نقش مهمی در ارزیابی مصالح هوشمند دارد؛ متخصصان عمران به شکل قابل توجهی نگرش مثبت تری نسبت به عملکرد فنی و ویژگی های پایداری این مصالح نشان داده اند، در حالی که شهروندان عادی دیدگاهی کمتر مثبت در این زمینه مطرح کرده اند. همچنین همبستگی معناداری بین عملکرد فنی مصالح و ادراک زیبایی شناسی (r=۰.۶۴)، بین عملکرد فنی و توسعه پایدار (r=۰.۷۱) و بین زیبایی شناسی و توسعه پایدار (r=۰.۶۹) مشاهده شد. در مجموع یافته ها حاکی از آن است که مصالح هوشمند می توانند نقش موثری در ساخت و ساز نماهای پایدار، زیبایی شناسی و انرژی محور ایفا کنند و به عنوان راهکاری موثر در تحقق اهداف معماری سبز و ارتقای کیفیت زندگی شهری انسان محور مورد توجه قرار گیرند.

کلیدواژه ها:

مصالح هوشمند ، نما ، مهندسی زیبایی شناختی ، توسعه پایدار