بازخوانی مولفه های معماری بومی با رویکرد هوشمند در اقلیم معتدل و مرطوب شمال ایران

در سال های اخیر نگرانی های زیست محیطی و فرهنگی منجر به توجه گسترده به مفاهیم معماری پایدار و حفظ هویت بومی شده است. در مناطق دارای ویژگی های اقلیمی خاص مانند اقلیم معتدل و مرطوب شمال ایران ضرورت انطباق طراحی معماری با محیط طبیعی دو چندان می شود. این پژوهش به بررسی ظرفیت های معماری بومی این منطقه و امکان تلفیق آن با فناوری های هوشمند پرداخته است. روش تحقیق به صورت توصیفی-تحلیلی با اتکا بر مطالعات کتابخانه ای، تحلیل اقلیمی و بررسی میدانی نمونه های بومی و پروژه های معاصر انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که عناصر سنتی مانند ایوان، سقف شیروانی، مصالح بومی و جهت گیری مناسب بناها قابلیت تلفیق با سیستم های هوشمند تهویه، نورپردازی و بازیافت انرژی را دارند. نتیجه این هم افزایی ارتقاء بهره وری انرژی، بهبود آسایش حرارتی و حفظ هویت فرهنگی است. این مقاله الگویی برای طراحی معاصر در مناطق بومی ایران ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

معماری بومی ، معماری پایدار ، فناوری هوشمند ، طراحی اقلیمی ، شمال ایران