بررسی آسیب شناسی بافتی شیوع نکروز آبششی در ماهی قزل آلای رنگین کمان (Oncorhynchus mykiss) در دشت ارژن استان فارس

هدف از این مطالعه بررسی آسیب شناسی بافتی نکروز آبششی در ماهی قزل آلای رنگین کمان (Oncorhynchus mykiss) در یکی از مزارع پرورش فعال در دشت ارژن استان فارس بود. برای این منظور از ۲۰۰ نمونه ماهی قزل آلا به صورت تصادفی نمونه برداری انجام شد و با استفاده از روش های استاندارد تهیه مقاطع بافتی و رنگ آمیزی هماتوکسیلین-ائوزین وضعیت بافت های آبششی آنها مورد بررسی میکروسکوپی قرار گرفت. نتایج نشان داد که ۱۲۷ نمونه (۶۳/۵ درصد) دارای ضایعات نکروزی در آبشش ها بوده اند، در حالی که ۷۳ نمونه (۳۶/۵ درصد) فاقد ضایعات قابل مشاهده بودند. مهم ترین علائم میکروسکوپی شامل تخریب غشاء سیتوپلاسمی (۲۵ درصد)، تنوسیتی سیتوپلاسم (۱۷ درصد)، تنوسیتی هسته (۹ درصد)، پیکنوز (۷ درصد) و جایگزینی بافت همبند (۶ درصد) بود. نتایج نشان می دهد که نکروز آبششی به عنوان یکی از آسیب های شایع و مهم در مزارع پرورش ماهی می تواند تحت تاثیر عوامل محیطی، استرس های پرورشی و عوامل بیماری زا گسترش یابد. پایش مداوم و رعایت اصول بهداشتی و زیست محیطی نقش موثری در کاهش شیوع این بیماری خواهد داشت.

کلیدواژه ها:

نکروز آبششی ، آسیب شناسی بافتی ، ماهی قزل آلای رنگین کمان ، ضایعات میکروسکوپی ، پرورش ماهی