بررسی تاثیر آلودگی جیوه بر آبزیان

با توجه به اینکه حدود ۲/۳ سطح زمین توسط آب پوشیده شده است آلودگی دریا تاثیر عظیم روی زیستگاه های دریایی دارد. فاضلاب های دفنی، حمل و نقل دریایی و رواناب های وسیع کشاورزی در خشکی می تواند باعث ایجاد آلودگی با سطح بالا در زیستگاه های دریایی شود. در سال ۱۹۹۰ متخصصان سازمان ملل در جنبه علمی آلودگی دریا (GESAMP) آلودگی دریا را چنین تعریف کردند: آلودگی دریا شامل ورود هر گونه مواد یا انرژی توسط انسان به شکل مستقیم یا غیر مستقیم به محیط زیست دریایی اعم از مناطق ساحلی خوریات و... که اثر نامطلوبی در بر داشته و خطراتی برای منابع زنده دریایی و سلامت انسان ایجاد کند و یا مانع از فعالیت های دریایی نظیر شیلات شده و باعث کاهش کیفیت آب دریا و کاهش مطبوعیت آن گردد. البته این تعریف بیشتر بر آلودگی با منشا انسانی تاکید داشته و بر آلودگی های طبیعی تاکید کمتری دارد. آلودگی دریا به عنوان یک مشکل زیست محیطی مهم در سراسر دنیا تبدیل شده است. تحقیقات گسترده برای کاهش اثر دریا بر روی محیط های دریایی دنیا در حال انجام است. به خاطر حساسیت زیاد آب های ساحلی به آلاینده هایی که از طریق مسیرهای طبیعی و جریان های دریایی ایجاد می شوند زیستگاه های ساحلی نسبت به دیگر زیستگاه های دریایی استعداد بیشتری برای اثر آلودگی دارد. آلاینده ها همچنین به وسیله زهکشی مستقیم فاضلاب ها یا به وسیله رواناب رودخانه ای به محیط دریا می رسند. رواناب رودخانه ای آلاینده های خشکی از جمله حوزه های آبخیز و حمل و نقل را جمع کرده و آن را به آب های ساحلی منتقل می کند. رواناب های رودخانه ای به عنوان مهم ترین منبع آلودگی آب های ساحلی در دنیا شناخته شده اند. آلاینده ها ممکن است اثرات زیان بار در طول مسیر و سرنوشت نهایی خود در آب های ساحلی بر روی فون و فلور ساحلی بگذارند.

کلیدواژه ها:

محیط زیست ، آلاینده های دریایی ، آبزیان ، جیوه