بررسی انتقال و شیوع سویه های سمی ETEC در مسافرین رویکردی مبتنی بر اکولوژی سمی و امنیت زیستی

باکتری Escherichia coli (ETEC) سمی یکی از مهمترین عوامل اسهال در مسافران محسوب می شود به خصوص در مناطقی با سطح بهداشت پایین و جریان های پر رفت و آمد انسانی شیوع بیشتری دارد. این مطالعه درصدد بررسی حضور فرم های سمی این باکتری در مسافرانی است که به شهرهای کازرون و شیراز وارد می شوند و تحلیل خطر انتقال آن به جامعه میزبان با رویکرد اکولوژیکی و پدافند غیرعامل را دنبال می کند. روش تحقیق شامل بررسی توصیفی-تحلیلی و میدانی بود. مجموعا ۱۰ نمونه مدفوع و ۵ نمونه آب مصرفی از پنج نقطه پرتردد جمع آوری شدند و با استفاده از روش PCR چندگانه برای ژن های تولید کننده توکسین های حرارت پایدار (ST) و حرارت ناپایدار (LT) بررسی شدند. نتایج نشان داد که در ۴۰ درصد از نمونه ها ژن های مربوط به فرم های سمی باکتری شناسایی شدند و آلودگی آب از مدفوع بیشتر بود. این یافته ها نقش سفر و جابه جایی جمعیتی در گسترش عوامل بیماری زای روده ای را برجسته کرده و اهمیت پایش زیستی در مرزها و مسیرهای پرتردد را نشان می دهد. همچنین نتایج اشاره داشتند که استفاده از روش های ساده غربالگری می تواند برای پیشگیری از ورود پاتوژن ها به جوامع سالم موثر باشد. در پایان بر ضرورت تدوین دستورالعمل های کنترلی بر پایه اصول پدافند غیرعامل و آموزش عمومی جهت مدیریت خطرات زیستی ناشی از سفرهای بین منطقه ای تاکید شد.

کلیدواژه ها:

ETEC ، اسهال مسافرتی ، پایش زیستی ، پدافند غیر عامل زیستی