ایجاد مناطق حفاظت شده دریایی راهکاری جهت مدیریت صید پایدار

اصطلاح منطقه حفاظت شده دریایی یا مناطق حفاظت شده دریایی از اوایل دهه ۱۹۹۰ در گفتگو در مورد مدیریت شیلات و حفاظت از تنوع زیستی برجسته شده است این مفهوم و کاربرد آن همچنان در حال تکامل است و پیشرفت های اخیر - به ویژه با توجه به افزایش سریع تشخیص تهدید تغییرات آب و هوا و تمرکز مرتبط بر انعطاف پذیری اکوسیستم - مناطق حفاظت شده دریایی را در خط مقدم بحث ها در استراتژی های حفاظت و مدیریت دریایی جهانی آورده است اما واقعا مناطق حفاظت شده دریایی چیست و چرا شبکه های مناطق حفاظت شده دریایی یا مناطق حفاظت شده دریایی را راه اندازی می کنیم؟ این مقاله سعی دارد به این سوالات اساسی با توجه خاص به دیدگاه شیلات پاسخ دهد. در حالی که آیین نامه رفتار برای ماهیگیری مسئولانه به طور صریح به مناطق حفاظت شده دریایی اشاره نمی کند، استفاده از آنها در توصیه برای اقدامات مدیریتی از جمله مناطق، بسته فصول و مناطق رزرو شده برای به حداقل رساندن ضایعات، دور ریختن، صید جانبی، وسایل تلف شده یا رها شده، صید غیرمجاز گونه های هدف ماهی و گونه های غیرماهی و اثرات منفی بر گونه های وابسته به ویژه گونه های در معرض خطر ذکر شده است. دستورالعمل های فنی فائو برای رویکرد اکوسیستمی به شیلات اذعان دارد که مناطق حفاظت شده دریایی می توانند در دستیابی به شیلات پایدار کمک کنند.

کلیدواژه ها:

حفاظت ، تنوع زیستی ، شیلات ، مدیریت ، صیاد