بررسی آسیب شناسی بافت های عضلاتی خوراکی ماهی کپور مرتبط با دریاچه پریشان به منظور تایید ایمنی آنها برای انسان

ماهی کپور معمولی (Cyprinus carpio) یکی از گونه های ارزشمند اقتصادی و غذایی در ایران به شمار می آید. دریاچه پریشان به عنوان یکی از منابع مهم زیستی جنوب کشور زیستگاه این گونه محسوب می شود اما در سال های اخیر تحت تاثیر ورود آلاینده های انسانی قرار گرفته است. این مطالعه با هدف بررسی وضعیت آسیب شناختی عضلات خوراکی ماهی کپور در این دریاچه انجام شد. بدین منظور، تعداد ۱۰۰ قطعه ماهی کپور در سه بازه زمانی از نقاط مختلف دریاچه به صورت تصادفی صید گردیدند. پس از ثبت پارامترهای فیزیکوشیمیایی آب و آماده سازی مقاطع بافتی، نمونه ها با روش های هماتوکسیلین ائوزین (HE) و رنگ آمیزی مکمل Masson's Trichrome بررسی شدند. نتایج نشان داد که ۶۰٪ از نمونه ها فاقد ضایعات آسیب شناختی بوده و ساختار طبیعی عضله را حفظ کرده بودند. با این حال در ۲۲٪ از نمونه ها حضور سلول های التهابی، ۱۰٪ نکروز عضلانی و در ۸٪ احتقان عروقی مشاهده شد. بروز این ضایعات به ویژه در برخی نواحی خاص می تواند نشان دهنده ی مواجهه با عوامل استرس زای محیطی نظیر آلودگی های شیمیایی و فلزات سنگین باشد. با توجه به این یافته ها لزوم پایش های منظم کیفی آب، سنجش آلاینده ها و تدوین برنامه های مدیریتی برای حفاظت از سلامت زیست بوم دریاچه پریشان و ایمنی مصرف کنندگان انسانی پیشنهاد می گردد.

کلیدواژه ها:

آسیب شناسی ماهی ، کپور ، دریاچه پریشان ، نکروز عضلانی ، ایمنی غذایی