اثر سیستئین اضافی در جیره ماهی بر غلظت جیوه

آلودگی جیوه به ویژه غذاهای دریایی همچنان نگرانی عمومی را به خود جلب می کند. سیستئین، CHCH SHCOOHNH یک اسید آمینه آبگریز طبیعی است که حاوی یک گروه تیول است. هدف از مطالعه ما بررسی استفاده از افزودنی سیستئین در جیره ماهی به منظور کاهش غلظت جیوه در ماهی و مشاهده اثربخشی سیستئین رژیمی در کبد ماهی بود. جیره های حاوی %۱ و ۱۰ سیستئین به طور موفقیت آمیزی باعث کاهش غلظت جیوه در ماهی در مقایسه با رژیم غذایی خارج از سیستئین شد. کبد ممکن است قطرات چربی بیش از حد تشکیل داده باشد یا نتواند ذخایر لیپیدی را در زمان قرار گرفتن در معرض کوریمیوبیل کند. سیستئین اضافی می تواند به بسیج چربی های بیش از حد در آن کمک کند.

کلیدواژه ها:

سیستئین ، هیستوپاتولوژی ، لیپید