تبدیل محلهای دفن زباله به پارک رویکردی پایدار برای احیای زمین و نوسازی محیط زیست شهری

محلهای دفن زباله در دهه های اخیر به یکی از معضلات جدی زیست محیطی و چالشی برای توسعه پایدار شهری تبدیل شده اند. آلودگی خاک و آب های زیرزمینی، تولید گازهای گلخانه ای و تهدید سلامت عمومی از جمله پیامدهای بلندمدت این مکان ها هستند. در پاسخ به این بحران، تبدیل محل های دفن زباله به کاربری های پایدار همچون پارک های شهری به عنوان راهکاری اثربخش برای بازآفرینی سرزمین های آلوده و ارتقای کیفیت زندگی شهروندان مطرح شده است. مطالعات نشان می دهد که پروژه های موفق در کشورهایی مانند کره جنوبی، ایالات متحده آمریکا، آلمان و ژاپن ضمن مدیریت آلودگی های باقیمانده، منجر به خلق فضاهای سبز گسترده ای شده اند که تاثیرات مثبت زیست محیطی، اقتصادی و اجتماعی به همراه داشته است. در ایران نیز نمونه هایی از اقدامات مشابه، هرچند پراکنده، در شهرهایی نظیر تهران و مشهد آغاز شده اند. این مقاله با هدف بررسی جامع فرآیند تبدیل محل های دفن زباله به پارک به تحلیل مبانی نظری، مرور مطالعات موردی داخلی و خارجی و ارائه چارچوبی عملیاتی برای پیاده سازی این رویکرد در بستر بومی ایران می پردازد.

کلیدواژه ها:

احیای زمین ، محل دفن زباله ، پارک شهری ، توسعه پایدار ، بازیابی محیطی ، فضای سبز پایدار