همی سلولزهای حاصل از پسماندهای زیستی و کاربردهای آنها در صنایع غذایی به سوی زیست اقتصاد پیشرفته و یک زنجیره ارزش جهانی پایدار برای مواد شیمیایی و مواد

یک نگرانی عمده در صنایع غذایی استفاده از مواد مبتنی بر نفت (پتروشیمی) و غیرقابل تجدید و تاثیر مخرب آن بر محیط زیست است. در نتیجه علاقه فزاینده ای به استفاده از زیست پلیمرها در بسته بندی مواد غذایی و سایر کاربردها به دلیل منبع تجدیدپذیر و ویژگی های زیست تخریب پذیر آنها که دارای مزیت مثبت زیست محیطی هستند وجود دارد. همی سلولزها زیست پلیمرهای ناهمگن هتروپلیمر و زیست تخریب پذیری هستند که با دیواره سلولی لیگنوسلولزی بافت های رویشی و ذخیره ای گیاهان یکساله و چند ساله مرتبط هستند. آنها نماینده یک منبع عظیم و تجدیدپذیر از زیست پلیمرها هستند. همی سلولزها دومین جزء فراوان زیست توده لیگنوسلولزی هستند و به طور نسبی در کاربردهای صنعتی کمتر مورد استفاده قرار گرفته اند حتی با اینکه یک محصول فرعی یا باقیمانده اصلی در فرآوری زیست توده لیگنوسلولزی محسوب می شوند. بنابراین گنجاندن ارزش افزایی (Valorisation) همی سلولز از طریق مفهوم زیست پالایشگاه (Biorefinery) برای ترویج یک اقتصاد زیستی پایدار (SE)، اقتصاد زیستی چرخشی (CBE) و اقتصاد چرخشی (CE) مهم است. روش های استخراج از گیاهان مختلف امکان جداسازی طیف متنوعی از ساختارهای همی سلولز با بازده و خلوص مختلف را فراهم کرده است. با این حال، در مقایسه با سایر زیست پلیمرها کاربردهای تجاری آنها به دلیل بازده کم، آب دوستی (هیدروفیلیسیته) و استحکام مکانیکی پایین کمتر مورد توجه قرار گرفته است. در حالی که کاربردهای همی سلولزهای خالص در صنایع غذایی محدود است، استفاده از کامپوزیت های همی سلولز به عنوان فیلم های خوراکی، پوشش ها، نگهدارنده ها، پرکننده ها و امولسیفایرها امیدوارکننده تر است. این مقاله مروری، کاربردهای فعلی زیست پلیمرهای همی سلولز گیاهی در صنایع غذایی و چشم اندازهای آینده در زیست اقتصاد پیشرفته (Advanced Bioeconomy) و زنجیره ارزش مواد شیمیایی و مواد و همچنین راه های کاهش چالش های مرتبط با استفاده از آنها را خلاصه می کند.

کلیدواژه ها:

همی سلولز ، زیست اقتصاد ، صنایع غذایی ، زیست پالایشگاه ، زیست پلیمر ، اقتصاد چرخشی