ارائه مدل بومی مدیریت یکپارچه-انرژی آب- در صنایع غذایی استان هرمزگان با تاکید بر سامانه های سرمایش و نمک زدایی

در این پژوهش پیوند انرژی آب در صنایع غذایی استان هرمزگان به عنوان یکی از مهمترین قطب های تولید خرما و فرآوری آبزیان در اقلیم گرم و مرطوب ایران بررسی شده است. با استفاده از رویکرد ترکیبی میدانی تحلیلی، داده های مصرف انرژی و آب در چند زیر بخش منتخب سردخانه، خرما، فرآوری و انجماد آبزیان و تولید نوشیدنی جمع آوری و شاخص های شدت مصرف و یک شاخص ترکیبی انرژی -آب تعریف و محاسبه شد. نتایج نشان داد در دوره های اوج گرما، مصرف برق برخی واحدها تا حدود ۲ تا ۲٫۵ برابر دوره های خنکتر افزایش می یابد و در واحدهای مجهز به اسمز معکوس سهم انرژی معادل آب نقش تعیین کننده ای در شاخص ترکیبی دارد. تحلیل سناریوها نشان داد اقدامات کم هزینه بهره برداری و نگهداشت می تواند ۷ تا ۱۰ درصد کاهش در شدت انرژی و تا ۲۰ درصد کاهش در شدت آب ایجاد کند و ترکیب آن با مداخلات سرمایه بر کاهش حدود ۱۵ تا ۱۷ درصدی در شاخص انرژی آب را ممکن می سازد. بر این اساس یک چارچوب بومی برای طبقه بندی عملکرد عالی، متوسط، ضعیف و استفاده از نتایج به عنوان مبنای تدوین راهنماها و استانداردهای ملی پیشنهادی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

استان هرمزگان ، اقلیم گرم و مرطوب ، بهره وری انرژی و آب ، پیوند انرژی آب ، سردخانه خرما ، شاخص ترکیبی انرژی آب ، فرآوری آبزیان ، صنایع غذایی