مدیریت و بازیابی ضایعات ماهی: مطالعه مروری

صنایع فرآوری ماهی مقادیر قابل توجهی ضایعات و محصولات جانبی تولید می کنند که بسته به گونه ماهی و روش های فرآوری آن ۶۰-۷۰ درصد از کل زیست توده ماهی را تشکیل می دهند [۱۲]. در صورتی که این جریان های زائد آلی به درستی مدیریت نشوند می توانند اثرات منفی بر محیط زیست داشته باشند؛ تقاضای بیولوژیکی اکسیژن بالا (BOD)، انتشار گازهای گلخانه ای و پدیده یوتروفیکاسیون از جمله این اثرات می باشند [۳,۴]. از سوی دیگر ضایعات ماهی منبع غنی از پروتئین ها، لیپیدها، مواد معدنی و ترکیبات زیست فعال است و بنابراین پتانسیل قابل توجهی برای بازیابی و ارزش آفرینی با تبدیل به محصولات با ارزش افزوده متنوع مانند پپتیدهای زیست فعال، کلاژن، سوخت زیستی و سایر مواد عملکردی دارد.[۵,۶] این مقاله مروری، خلاصه ای از متون علمی اخیر را در زمینه ویژگی های ضایعات ماهی، اثرات زیست محیطی، استراتژی های مدیریت ضایعات، فناوری های بازیابی، ارزش آفرینی محصولات و چشم اندازهای آینده ارائه می کند و بر رویکردهای پایدار و مبتنی بر اقتصاد چرخشی تاکید دارد [۱,۵,۷].

کلیدواژه ها:

ضایعات ماهی ، بازیابی ضایعات ، اقتصاد چرخشی ، محیط زیست ، مواد زیست فعال ، زنجیره غذایی