امکان سنجی تبدیل محور استقلال-امام خمینی-مترو جمهوری شهر جدید پرند به پیاده راه شهری با رویکرد ارتقای کیفیت زندگی

این پژوهش به بررسی امکان سنجی تبدیل بخش محوری از شریان های اصلی شهر جدید پرند شامل محور استقلال - امام خمینی مترو جمهوری به پیاده راه شهری با هدف ارتقای کیفیت زندگی ساکنان و بهبود هویت فضایی شهر می پردازد. شهر جدید پرند با چالش های ناشی از رشد سریع، وابستگی شدید به حمل و نقل خصوصی و کمبود فضاهای تعاملی و ایمن برای عابران پیاده روبروست. هدف اصلی این تحقیق ارزیابی مزایا، معایب و الزامات فنی، اجتماعی و اقتصادی تبدیل این محور چند منظوره به فضای عمومی اولویت دار برای پیاده روی است. روش شناسی تحقیق از نوع ترکیبی (Mixed-Method) است که شامل مطالعات اسنادی، تحلیل داده های ثانویه، مشاهده میدانی سیستماتیک و استفاده از تکنیک تحلیل سلسله مراتبی (AHP) برای وزن دهی به معیارهای موفقیت پیاده راه است. نتایج اولیه نشان می دهد که با وجود پتانسیل های کالبدی مناسب، موانع فرهنگی، اجتماعی و کمبود زیرساخت های پشتیبان مانند پارکینگ های لایه ای و دسترسی یکپارچه مترو می تواند اجرای این طرح را با ریسک مواجه سازد. تحلیل شاخص های کیفیت زندگی مثل دسترسی به خدمات، ایمنی و جذابیت محیطی حاکی از آن است که پیاده راه شدن این محور می تواند به طور معناداری حس تعلق مکانی و تعاملات اجتماعی را تقویت کند مشروط بر آنکه برنامه ریزی جامعی برای مدیریت ترافیک حاشیه ای و جذب سرمایه گذاری در کاربری های شهری مکمل صورت پذیرد. این مقاله راهبردهای عملیاتی مبتنی بر رویکرد توسعه مبتنی بر حمل و نقل عمومی (TOD) را برای اجرای موفق پروژه ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

پیاده راه شهری ، کیفیت زندگی شهری ، شهر جدید پرند ، هویت فضایی ، امکان سنجی شهری