ارزیابی تاثیر متریال های پایدار بر کاهش استرس محیطی و ارتقای سلامت روان در فضاهای مسکونی

با افزایش توجه به توسعه پایدار و نقش محیط های ساخته شده در سلامت انسان، انتخاب متریال های ساختمانی فراتر از معیارهای فنی و اقتصادی، به یکی از موضوعات مهم در معماری و طراحی داخلی تبدیل شده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر متریال های پایدار بر کاهش استرس محیطی و ارتقای سلامت روان در فضاهای مسکونی انجام شده است. این پژوهش از نظر ماهیت، توصیفی–تحلیلی و از نوع مروری بوده و اطلاعات آن از طریق مطالعه کتابخانه ای، بررسی کتاب های تخصصی، مقالات علمی معتبر و اسناد مرتبط با معماری پایدار، روان شناسی محیطی، طراحی بیوفیلیک و سلامت روان گردآوری شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که متریال های پایدار، به ویژه مصالح طبیعی و کم آلاینده، از طریق بهبود کیفیت هوای داخل ساختمان، کاهش انتشار آلاینده های شیمیایی، ارتقای آسایش حرارتی، بهبود کیفیت بصری و ایجاد تجربه حسی مطلوب تر، می توانند کیفیت محیط داخلی را ارتقا دهند. همچنین شواهد پژوهشی بیانگر آن است که استفاده از این متریال ها، در کنار سایر اصول طراحی پایدار، ظرفیت آن را دارد که با کاهش عوامل استرس زای محیطی، احساس آرامش، رضایت از محیط و رفاه روانی ساکنان را افزایش دهد. با این حال، نتایج پژوهش نشان می دهد که سلامت روان پدیده ای چندبعدی است و تاثیر متریال های پایدار زمانی بیشترین اثربخشی را خواهد داشت که همراه با سایر مولفه های طراحی نظیر نور طبیعی، تهویه مناسب، شرایط آکوستیکی و سازمان دهی مطلوب فضا به کار گرفته شوند. در مجموع، می توان نتیجه گرفت که انتخاب آگاهانه متریال های پایدار، علاوه بر کاهش پیامدهای زیست محیطی، می تواند به عنوان یکی از راهکارهای موثر در طراحی فضاهای مسکونی سلامت محور مورد توجه معماران و طراحان داخلی قرار گیرد

کلیدواژه ها:

متریال های پایدار ، سلامت روان ، استرس محیطی ، معماری پایدار ، طراحی داخلی ، کیفیت محیط داخلی