آموزش مجازی معماری در جهان: بازطراحی پداگوژی استودیو، فناوری های نوین و چالش های کیفیت، ارزیابی و عدالت آموزشی

این پژوهش با هدف تبیین الزامات بازطراحی پداگوژی استودیو در آموزش مجازی معماری و شناسایی فرصت ها و چالش های مرتبط با فناوری، کیفیت، ارزیابی و عدالت آموزشی انجام شد. روش پژوهش، مرور نظام مند منابع منتشرشده در فاصله سال های ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۵ و تحلیل مضمونی یافته ها بود. جست وجو در پایگاه های Scopus، Web of Science و Google Scholar انجام گرفت و از میان ۱۲۴ رکورد اولیه، پس از حذف موارد تکراری و غربالگری عنوان، چکیده و متن کامل، ۳۲ مطالعه وارد تحلیل نهایی شد. یافته ها در سه محور اصلی دسته بندی شدند: زیرساخت های تعاملی و کالبد مجازی، بازتعریف فرایند یادگیری و تعاملات استودیویی، و چالش ها و فرصت های دیجیتال. نتایج نشان داد انتقال صرف کلاس حضوری به ویدئوکنفرانس، کیفیت یادگیری طراحی را تضمین نمی کند و اثربخشی آموزش مجازی به طراحی پداگوژیک، بازخورد مرحله ای، مستندسازی فرایند، سواد دیجیتال و پشتیبانی نهادی وابسته است. همچنین شکاف دسترسی به تجهیزات و اینترنت می تواند عدالت آموزشی را تضعیف کند. بر این اساس، الگوی «استودیوی ترکیبی هوشمند» پیشنهاد می شود که فعالیت های نیازمند تجربه فضایی و مادی را در محیط حضوری و فعالیت های آرشیوپذیر، تعاملی و انعطاف پذیر را در بستر مجازی سازمان می دهد.

کلیدواژه ها:

آموزش معماری ، استودیوی طراحی ، آموزش مجازی ، یادگیری ترکیبی ، ارزیابی فرایندمحور ، عدالت آموزشی