بررسی نقش مولفه های طراحی اقلیمی در ارتقای آسایش فضاهای باز پایانه مسافربری با تاکید بر اقلیم بجنورد

جابه جایی مسافران، تسهیل گردش سفر و ارتقای کیفیت ادراک فضایی شهر ایفا می کنند. با توجه به افزایش میزان توقف و حضور کاربران در این فضاها، و نیز تماس مستقیم آنان با شرایط محیط بیرونی، توجه به آسایش اقلیمی در طراحی فضاهای باز پایانه ها از اهمیت ویژه ای برخوردار است. این پژوهش با هدف تبیین اصول و معیارهای موثر در طراحی پایانه مسافربری با تاکید بر ارتقای آسایش اقلیمی در فضاهای باز انجام شده است. روش تحقیق، توصیفی-تحلیلی بوده و بر پایه مطالعه منابع نظری، بررسی نمونه های موردی و تحلیل مولفه های موثر در طراحی شکل گرفته است. یافته ها نشان می دهد که عواملی نظیر جهت گیری مناسب فضاها، کنترل تابش خورشیدی، هدایت و بهره گیری از جریان باد، استفاده از سایه اندازها، انتخاب مصالح همساز با اقلیم و سازمان دهی فضایی کارآمد، به طور مستقیم بر بهبود کیفیت محیطی و افزایش سطح آسایش کاربران اثر می گذارند. در نهایت، پژوهش حاضر مجموعه ای از راهبردهای طراحی اقلیم پذیر را پیشنهاد می کند که می تواند در طراحی پایانه های مسافربری در اقلیم های مختلف مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

پایانه مسافربری ، آسایش اقلیمی ، فضای باز ، طراحی معماری ، محیط شهری