بررسی جامع تاثیر جزئیات اجرایی لایه بندی کف بر بهینه سازی انتقال حرارت در سیستم های گرمایش از کف

سیستم گرمایش از کف به عنوان یکی از روش های نوین تامین گرمایش در ساختمان ها شناخته می شود که به دلیل توزیع یکنواخت دما، افزایش آسایش حرارتی و کاهش مصرف انرژی مورد توجه قرار گرفته است. در این سیستم، حرارت از طریق لوله هایی که در لایه های کف ساختمان قرار می گیرند به صورت تدریجی به محیط منتقل می شود و این امر باعث ایجاد توزیع دمایی متعادل در فضای داخلی می گردد (ASHRAE, ۲۰۲۰). با این حال، عملکرد مطلوب این سیستم تنها به تجهیزات مکانیکی وابسته نیست بلکه کیفیت طراحی و اجرای لایه های کف نقش تعیین کننده ای در میزان انتقال حرارت و راندمان انرژی دارد (DIN EN ۱۲۶۴). هدف این پژوهش بررسی تاثیر جزئیات اجرایی لایه بندی کف شامل بستر زیرکار، عایق رطوبتی، عایق حرارتی، فوم پیرامونی، لوله های گرمایشی، ملات پوشاننده و کف پوش نهایی بر عملکرد سیستم گرمایش از کف است. روش تحقیق بر پایه مطالعه منابع علمی، استانداردهای فنی و تحلیل اصول انتقال حرارت در ساختمان انجام شده است. نتایج نشان می دهد که انتخاب مناسب مصالح و رعایت اصول اجرایی در هر یک از لایه های کف می تواند به طور قابل توجهی راندمان سیستم گرمایش از کف را افزایش دهد و از اتلاف انرژی جلوگیری کند. همچنین استفاده از عایق های مناسب و اجرای صحیح درزهای انبساط می تواند از آسیب های سازه ای و ترک خوردگی کف جلوگیری نماید (مبحث ۱۹ مقررات ملی ساختمان، ۱۳۹۹).

کلیدواژه ها:

گرمایش از کف ، انتقال حرارت ، لایه بندی کف ، عایق حرارتی ، جزئیات اجرایی ، کفسازی ساختمان