مقایسه ناپایداری موضعی بال مقاطع فولادی تحت اثر کشش یک طرفه و دوطرفه

براساس بخش J۱۰ آیین نامه AISC ۳۶۰-۲۲، کنترل پایداری جان و بال مقاطع فولادی تحت اثر بارهای متمرکز فشاری یک طرفه، دوطرفه و کششی یک طرفه ضرورت دارد. در این مقاله، ظرفیت مقاطع فولادی تحت اثر کشش دوطرفه بررسی و با حالت کشش یک طرفه آیین نامه مورد مقایسه قرار گرفته است. در ابتدا مدل اجزای محدود برای بررسی رفتار مقاطع فولادی تحت اثر بارهای متمرکز کششی ایجاد و دقت آن با استفاده از داده های آزمایشگاهی ارزیابی شد. در ادامه، رفتار هشت نمونه شامل چهار مقطع IPE و چهارمقطع IPB تحت اثر بارگذاری متمرکز کششی بررسی شد. نتایج تحلیل اجزای محدود مقاطع فولادی تحت اثر کشش یک طرفه و دوطرفه با یکدیگر مقایسه شد. نتایج بررسی نشان داد که ظرفیت مقاطع فولادی تحت اثر کشش دوطرفه بین ۲۰/۲% تا ۶۸/۱۳% کمتر از ظرفیت نمونه های تحت اثر کشش یک طرفه بوده و کنترل پایداری موضعی مقاطع فولادی تحت اثر کشش دوطرفه نیز ضروری می باشد. همچنین رابطه مربوط به خمش موضعی بال محافظه کارانه و بین ۴۱% تا ۷۳% ظرفیت واقعی نیمرخ های فولادی می باشد.

کلیدواژه ها:

بار متمرکز ، ناپایداری موضعی ، کشش دوطرفه ، خمش موضعی بال ، مدل اجزای محدود