ترکیب بتن سبز با استفاده از ضایعات جامد و نانو به عنوان جایگزین

افزایش روزافزون مصرف بتن و پیامدهای زیست محیطی ناشی از تولید سیمان پرتلند سبب شده توجه پژوهشگران به استفاده از مصالح بازیافتی و مواد نانویی در تولید بتن سبز جلب شود. این مطالعه بر بررسی اثر جایگزینی بخشی از سیمان و سنگدانه ها با ضایعات جامد صنعتی و معدنی از جمله خاکستر بادی، سرباره کوره، پودر شیشه و ضایعات سفالی، و همچنین بر افزودن نانوذرات نانوسیلیکا و نانورس به منظور بهبود خواص بتن متمرکز است. نتایج پژوهش های اخیر نشان می دهد که استفاده از ضایعات جامد تا حدود ۳۰٪ جایگزین سیمان می تواند ضمن کاهش مصرف انرژی و انتشار CO₂، منجر به افزایش مقاومت فشاری و دوام شود. افزون بر آن، افزودن مواد نانویی سبب تراکم بیشتر ریزساختار، کاهش جذب آب، و افزایش چسبندگی ماتریس سیمانی می گردد. در مجموع، ترکیب بتن سبز با فناوری نانو و ضایعات جامد می تواند رویکردی کارآمد جهت دستیابی به توسعه پایدار، کاهش ضایعات و افزایش عملکرد سازه ای بتن باشد.

کلیدواژه ها:

بتن سبز ، ضایعات جامد ، نانوسیلیکا ، نانورس ، توسعه پایدار ، مقاومت فشاری