به کارگیری فلش کارتها در آموزش دستور زبان به زبان آموزان EFL در دبیرستان دوره اول شهر حاجی آباد

این پژوهش با هدف ارتقای تسلط واژگانی دانش آموزان پایه هشتم شهر حاجی آباد در سال تحصیلی ۲۰۲۴-۲۰۲۵ از طریق به کارگیری هدفمند فلش کارت های دوزبانه انجام شد. شناسایی اولیه مسئله نشان داد که دانش آموزان این پایه با چالش های قابل توجهی در یادگیری و حفظ واژگان زبان انگلیسی مواجه هستند؛ امری که ضرورت استفاده از مداخلات آموزشی موثر را برجسته می سازد. در این پژوهش از طرح پژوهشی پیش آزمایشی استفاده شد و تمرکز آن بر یک کلاس در طی چهار جلسه آموزشی بود. این مطالعه در مدرسه معرفت و در چارچوب برنامه درسی زبان انگلیسی انجام گرفت. جامعه آماری پژوهش شامل ۲۸ دانش آموز دوره متوسطه اول در سال تحصیلی ۲۰۲۴-۲۰۲۵ بود. یافته های پژوهش حاکی از بهبود موفقیت آمیز پیشرفت واژگانی دانش آموزان است که این امر هم از طریق افزایش میانگین نمرات و هم از طریق مشارکت و نگرش مثبت آنان نسبت به مداخله آموزشی مشاهده شد. پس از اجرای آموزش مبتنی بر فلش کارت افزایش قابل توجهی در میانگین نمرات دانش آموزان در طول جلسات آموزشی مشاهده گردید. به طور مشخص، میانگین نمره دانش آموزان در پیش آزمون ۶/۵ بود که پس از دریافت آموزش با فلش کارتها در پس آزمون به ۸/۲ افزایش یافت. این افزایش چشمگیر کارآمدی فلش کارت های دوزبانه را در بهبود درک و یادگیری واژگان زبان انگلیسی در میان دانش آموزان شرکت کننده تایید می کند.

کلیدواژه ها:

دوزبانگی ، فلش کارت ، آموزش زبان انگلیسی ، یادگیری واژگان