پیش بینی بازماندگی از تحصیل توسط خودناتوان سازی تحصیلی و فرسودگی تحصیلی در دانش آموزان مقطع متوسطه دوم شهر کرج

پژوهش حاضر با هدف پیش بینی بازماندگی از تحصیل توسط خودناتوان سازی تحصیلی و فرسودگی تحصیلی در دانش آموزان مقطع متوسطه دوم شهر کرج انجام پذیرفته است. روش تحقیق حاضر از نظر هدف کاربردی است؛ از نظر شیوه گردآوری داده ها میدانی و مبتنی بر مطالعه کتابخانه ای و نحوه اجرا توصیفی از نوع پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش حاضر دانش آموزان مقطع متوسطه دوم شهر کرج هستند که تعداد آنها ۱۸۰۰ نفر می باشد. حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران ۳۱۶ نفر در نظر گرفته شد. روش نمونه گیری در دسترس می باشد. در پژوهش حاضر از دو روش کتابخانه ای و میدانی برای گردآوری اطلاعات استفاده خواهد شد. در بخش مطالعات کتابخانه ای اطلاعات مربوط به مبانی نظری پژوهش از کتب نشریات، تخصصی، پایان نامه های دانشگاهی و سایت های معتبر استخراج و در بخش میدانی از روش پرسشنامه ای برای گردآوری داده ها استفاده می شود. جهت گردآوری داده های مربوط به فرسودگی تحصیلی از پرسشنامه ۱۵ سوالی (برسو و همکارانش، ۱۹۹۷)، جهت گردآوری داده های مربوط به بازماندگی تحصیلی از پرسشنامه ۹ سوالی (زارعی و همکاران، ۱۳۹۳) و جهت گردآوری داده های مربوط به خودناتوان سازی تحصیلی از پرسشنامه ۲۵ سوالی جونز و رودوالت (۱۹۸۲) استفاده شده است. در بخش تجزیه و تحلیل اطلاعات داده هایی که از اجرای پرسشنامه ها به دست آمد، با استفاده از نرم افزار SPSS در دو بخش توصیفی و استنباطی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. در بخش توصیفی عملیات مربوط به اطلاعات جمعیت شناختی افراد نمونه آماری با استفاده از فرامین نرم افزار SPSS صورت پذیرفت. نتایج نشان داد که متغیر فرسودگی تحصیلی بر متغیر بازماندگی از تحصیل تاثیرگذاری دارد ولی برای متغیرهای خودناتوان سازی تحصیلی، فرسودگی تحصیلی تاثیر معناداری بر متغیر وابسته بازماندگی از تحصیل ندارد.

کلیدواژه ها:

بازماندگی از تحصیل ، خودناتوان سازی تحصیلی ، فرسودگی تحصیلی