تاثیر روش های یادگیری فعال بر درک مفاهیم اخلاقی دینی در دانش آموزان ابتدایی

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر روش های یادگیری فعال بر درک مفاهیم اخلاقی دینی در دانش آموزان ابتدایی مدارس منطقه مینودشت انجام شد. طرح پژوهش از نوع نیمه تجربی با پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان دوره ابتدایی مدارس منطقه مینودشت در سال تحصیلی مورد نظر بود که از میان آنها نمونه ای به روش خوشه ای چند مرحله ای انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. گروه آزمایش آموزش مفاهیم اخلاقی دینی را با استفاده از روش های یادگیری فعال از جمله بحث گروهی، ایفای نقش، کارگروهی و حل مسئله دریافت کرد در حالی که گروه کنترل به شیوه سنتی و معلم محور آموزش دید. ابزار گردآوری داده ها آزمون محقق ساخته درک مفاهیم اخلاقی دینی بود که روایی و پایایی آن مورد بررسی قرار گرفت. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی، از جمله آزمون t مستقل و تحلیل کوواریانس تحلیل شدند. نتایج پژوهش نشان داد که روش های یادگیری فعال تاثیر معناداری بر افزایش درک مفاهیم اخلاقی دینی در دانش آموزان ابتدایی دارد و میانگین نمرات گروه آزمایش در پس آزمون به طور معناداری بالاتر از گروه کنترل بود. بر اساس یافته ها می توان نتیجه گرفت که به کارگیری روش های فعال در آموزش مفاهیم اخلاقی دینی، زمینه را برای یادگیری عمیق تر، ماندگارتر و کاربردی تر فراهم می سازد.

کلیدواژه ها:

یادگیری فعال ، مفاهیم اخلاقی دینی ، دانش آموزان ابتدایی ، آموزش ابتدایی ، منطقه مینودشت