پدیدارشناسی دیدگاه اولیای دانش آموزان دوره دوم متوسطه نسبت به کارکرد ریاضی، ارزش های تدریس و تعامل معلم–دانش آموز

پژوهش حاضر با هدف شناسایی و تبیین دیدگاه اولیا دانش آموزان دوره دوم متوسطه  نسبت به آموزش ریاضی انجام شده است. این پژوهش با رویکرد کیفی و با استفاده از روش مصاحبه پدیدار شناسی و به شکل نیمه ساختاریافته، تا رسیدن به اشباع نظری صورت پذیرفته است. میدان پژوهش، متشکل از اولیا دانش آموزان دوره دوم متوسطه که از میان آنها ۹ نفر به عنوان مشارکت کنندگان پژوهش به روش نمونه­گیری هدفمند و از نوع معیارمدار انتخاب گردیدند. تجزیه و تحلیل داده ها که با استفاده از روش موستاکاس انجام پذیرفته است.منجر به استخراج ۲۹۶  مفهوم  و ۶۲ مضمون با ترکیب مفاهیم  مشابه و ۱۱ کد محوری از تلفیق مضامین مشترک  با واحد های معنایی منسجم استخراج شده است. نتایج نشان داد اولیا، با نگاهی کل نگر، ریاضی را ابزاری برای پرورش ذهن، انسجام فکری و تعامل اجتماعی می دانند، اما همزمان از پیچیدگی مفاهیم و تاثیرات منفی اضطراب و ضعف پایه در فرزندانشان  اگاه اند. همچنین با نگاهی تربیتی و روان شناختی، ارزش هایی چون جذابیت تدریس، حمایت روانی، عدالت آموزشی و تلفیق ریاضی با مفاهیم زندگی را ضروری دانسته و بر گزینش دقیق و آموزش مستمر معلمان تاکید دارند و.تعامل مطلوب را در ارتباط صمیمانه، حمایت انگیزشی، و هدایت تربیتی می بینند که با درک نیازهای فردی، کاهش ترس از ریاضی، و اصلاح رفتار و با دلسوزی همراه باشد.

کلیدواژه ها:

آموزش ریاضی ، فرهنگ رشته ای ، ارزش ها در تدریس ، تعامل