پانسمان نانولیفی فیبروئین ابریشم-لیگنین جهت درمان زخم های دیابتی

مقدمه و اهداف: پوست به عنوان بیشترین عضوی که در معرض محیط بیرونی قرار دارد می تواند به راحتی به دلیل تروما، سوختگی، زخم، جراحی و بیماری های مزمن یا واکنش های پوستی التهابی مختل شود. هدف از انجام این پژوهش، ساخت و مشخصه یابی پانسمان نانوالیاف فیبروئین ابریشم-لیگنین جهت درمان زخم های دیابتی می باشد.مواد و روش ها: در ابتدا فیبروئین ابریشم از پیله های کرم ابریشم استخراج شد و با نسبت های ۱:۵، ۱:۶ و ۱:۷ لیگنین، در ولتاژ ۲۰ کیلوولت، نانوالیاف تولید گردید. سپس، نانوالیاف به مدت ۳۰ دقیقه جهت انجام فرایند اتصال عرضی در اتانول ۹۶ درصد غوطه ور شد. در گام نخست، به منظور بررسی ویژگی های مورفولوژی، از میکروسکوپ الکترونی روبشی استفاده گردید. سپس، جهت دستیابی به خواص یک پانسمان ایده آل، ارزیابی های مکانیکی، فیزیکی، آنتی اکسیدان، سلولی و ضدباکتریایی صورت گرفت.یافته ها: نتایج نشان داد که الیاف کامپوزیتی در نسبت های مختلف یکنواخت بوده و دارای ابعاد نانومتری است. میزان تورم در نمونه های کامپوزیتی نسبت به نمونه فیبروئین ابریشم خالص از ۳۷/۵۳ ± ۳۵۹/۹۹ درصد به ۶۳/۴۷ ± ۴۶۸/۳۷ درصد رسید و پایداری مناسبی ارائه نمود. خواص آنتی اکسیدانی و ضدباکتریایی نشان داد، با اضافه شدن لیگنین، فعالیت آنتی اکسیدانی و ضدباکتری افزایش یافت. همچنین در بررسی زنده مانی سلولی پانسمان مورد نظر مشاهده شد که وجود لیگنین اثر نامطلوبی بر سلول ها نداشته و تکثیر و رشد سلول روی سطح نمونه ها مشاهده شد.نتیجه گیری: از آنجایی که جهت دستیابی به یک پانسمان ایده آل خواص زیستی حائز اهمیت است، این نانوالیاف به دلیل گروه های فنولی هیدروکسیل و متوکسی موجود در لیگنین، خواص منحصربه فردی را بر خواص فیزیکی، آنتی اکسیدان، ضد باکتریایی و چسبندگی سلولی ارائه می دهد که می تواند آن را گزینه مناسبی جهت کاربردهای زیست پزشکی از جمله بهبود و ترمیم زخم نماید.

کلیدواژه ها:

پانسمان زخم دیابتی ، لیگنین ، فیبروئین ابریشم ، الکتروریسی ، ضدباکتری ، آنتی اکسیدان