تاثیر مدیریت منابع انسانی سبز بر عملکرد پایدار: نقش میانجی نوآوری فرایند سبز و محصول سبز و تعدیلگری رهبری مسئولانه

مدیریت منابع انسانی سبز  به عنوان یک استراتژی ضروری برای دستیابی به پایداری زیست محیطی در سازمان ها ظاهر شده است. با این حال، شکاف قابل توجهی در درک تاثیر مستقیم آن بر عملکرد پایدار وجود دارد. هدف این پژوهش، بررسی تاثیر مدیریت منابع انسانی سبز بر عملکرد پایدار از طریق نقش میانجی نوآوری محصول و فرایند سبز و تعدیلگری رهبری مسئولانه بوده است. این پژوهش از حیث هدف،کاربردی و از حیث روش اجرا، پیمایشی است. جامعه آماری تحقیق حاضر، تمامی کارکنان شرکت های دانش بنیان مستقر در پارک علم و فناوری مشهد با تعداد ۶۰۰ نفر می باشد. بر اساس جدول مورگان، تعداد اعضای نمونه ۲۳۴ نفر و به روش نمونه گیری تصادفی ساده در نظر گرفته شده است. ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه ی استاندارد برگرفته از پژوهش زیهان و مخبول (۲۰۲۴) بوده است. جهت سنجش روایی صوری از نظر خبرگان و در خصوص روایی سازه از روایی همگرا و واگرا و تحلیل عاملی استفاده شده است. جهت سنجش پایایی از آلفای کرونباخ و پایایی مرکب استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با نرم افزار اسمارت پی ال اس انجام شده است. نتایج نشان داد مدیریت منابع انسانی سبز بر عملکرد پایدار از طریق نقش میانجی نوآوری فرایند سبز و نوآوری محصول سبز تاثیر معناداری دارد. تاثیر مدیریت منابع انسانی سبز بر نوآوری فرایند سبز و نوآوری محصول سبز معنادار بود. همچنین، تاثیر نوآوری فرایند سبز و نوآوری محصول سبز بر عملکرد نیز معنادار گزارش شده است. در نهایت، نتایج نشان داد که مدیریت منابع انسانی سبز بر عملکرد پایدار تاثیر مستقیم دارد و رهبری مسئولانه این تاثیرگذاری را تعدیل می کند.

کلیدواژه ها:

رهبری مسئولانه ، عملکرد پایدار ، مدیریت منابع انسانی سبز ، نوآوری محصول سبز ، نوآوری فرایند سبز