برندسازی منابع انسانی در بخش دولتی: یک الگوی سه لایه ای آینده گرا

زمینه و هدف: تحولات سریع فناوری، دگرگونی ماهیت مشاغل و افزایش انتظارات شهروندان، سازمان های بخش عمومی را ناگزیر کرده است که به طور جدی به مقوله برندسازی منابع انسانی توجه کنند. سازمان های دولتی با الزامات ویژه ای همچون شفافیت، اعتماد عمومی، اخلاق اداری و خدمت محوری مواجه اند که الگوی متفاوتی را ایجاب می کند. از سوی دیگر، ظهور مهارت ها و قابلیت های جدید مورد نیاز مشاغل آینده، ضرورت طراحی چارچوبی را دوچندان کرده است. بر این اساس، هدف این پژوهش ارائه یک الگوی سه لایه ای آینده گرا برای برندسازی منابع انسانی در بخش دولتی است. روش شناسی: این پژوهش از نوع کاربردی و با رویکرد استقرایی انجام شد و به منظور استخراج ابعاد مدل سه لایه ای برندسازی منابع انسانی در سازمان های دولتی، از روش کیفی میدانی بهره گرفته شد. داده های پژوهش از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با خبرگان حوزه مدیریت منابع انسانی و آینده پژوهی در بخش دولتی گردآوری گردید. انتخاب مشارکت کنندگان با استفاده از نمونه گیری هدفمند ملاک محور انجام شد و فرایند مصاحبه ها تا دستیابی به اشباع نظری ۱۵ نفر ادامه یافت. داده های حاصل با روش تحلیل مضمون و بر مبنای چارچوب شبکه مضامین اترید–استرلینگ تحلیل شد تا مضامین پایه، سازمان دهنده و فراگیر استخراج و نهایتا ساختار سه لایه ای الگو تبیین گردد. یافته ها: الگوی سه لایه ای شامل هویت کارکنان، قابلیت های آینده مشاغل و الزامات سازمانی بود. لایه اول، هویت برند منابع انسانی، شامل پنج مضمون فراگیر هویت حرفه ای، هویت اجتماعی، هویت دیجیتال، ارزش های شخصی و تصویر مورد انتظار از کارکنان برند بود که با ۱۵ مضمون سازمان دهنده به تبیین ابعاد هویت کارکنان برند کمک می کند. لایه دوم، قابلیت های آینده مشاغل، شامل شش مضمون فراگیر مهارت های دیجیتال، مهارت های شناختی، مهارت های انسانی، مهارت های سبز، مهارت های جهانی و شایستگی های فناورانه و داده محور بود که با ۱۸ مضمون سازمان دهنده، مهارت ها و شایستگی های مورد نیاز کارکنان برای مواجهه با تغییرات مشاغل آینده را مشخص می کند. لایه سوم، الزامات خاص سازمان های دولتی، شامل پنج مضمون فراگیر شفافیت، اخلاق اداری، خدمت محوری، اعتماد عمومی و امنیت و انعطاف شغلی آینده بود که با ۱۵ مضمون سازمان دهنده چارچوب الزامات عملکرد کارکنان در بخش دولتی را ارائه می دهد. نتیجه گیری: برندسازی منابع انسانی در سازمان های دولتی فراتر از هویت فردی کارکنان است و مستلزم هم راستایی هویت حرفه ای و ارزشی، مهارت های آینده محور و رعایت الزامات حکمرانی خوب است. اجرای این مدل می تواند به جذب، نگهداشت و توسعه کارکنان با توانمندی های لازم برای مشاغل آینده کمک کند و برند سازمان را تقویت نماید.

کلیدواژه ها:

برند منابع انسانی ، الگوی سه لایه ای ، بخش دولتی ، آینده گرا.