نقش ترکیب محیط کشت در تنظیم بیوفیلم سازی و رشد سلول های کاندیدا آلبیکنس

مقدمه: عفونت های قارچی مهاجم به ویژه ناشی از کاندیدا آلبیکنس، یکی از چالش های مهم سلامت جهانی هستند. این قارچ فرصت طلب در شرایط ضعف ایمنی یا مصرف داروهای گسترده می تواند به عامل بیماری زا تبدیل شود و عفونت های موضعی و سیستمیک ایجاد کند و همچنین توانایی کاندیدا آلبیکنس در تشکیل بیوفیلم، مقاومت دارویی و عود مکرر عفونت ها را افزایش می دهد. مواد و روش­ها: در مطالعه تجربی حاضر، چسبندگی و تشکیل بیوفیلم ایزوله های کاندیدا آلبیکنس در دو محیط کشت سابرو دکستروز براث (SDB) و RPMI-۱۶۴۰ مقایسه گردید. سوسپانسیون مخمری با غلظت مشخص در میکروپلیت ۹۶ خانه ته صاف قرار داده شد و پس از ۴۸ ساعت انکوباسیون، بیوفیلم ها با روش رنگ آمیزی کریستال ویوله و اندازه گیری جذب نوری ارزیابی گردید. تحلیل داده ها با آزمون من-ویتنی انجام شد. یافته­ های پژوهش: میزان تشکیل بیوفیلم در محیط RPMI-۱۶۴۰ به طور معناداری بالاتر از محیط SDB بود، درحالی که رشد پلانکتونیک در SDB بیشتر مشاهده شد. بحث و نتیجه گیری: نتایج نشان داد، محیط RPMI-۱۶۴۰ با ترکیبات مغذی پیچیده و غلظت پایین گلوکز، شرایط بهینه ای برای شکل گیری بیوفیلم فراهم می کند، درحالی که محیط غنی از گلوکز رشد پلانکتونیک را تقویت می سازد. این یافته ها اهمیت انتخاب محیط کشت مناسب برای مطالعات بیوفیلم و بهبود راهکارهای درمانی را تاکید می نماید.

کلیدواژه ها:

Candida albicans ، biofilm ، culture medium ، drug resistance ، RPMI-۱۶۴۰ ، کاندیدا آلبیکنس ، بیوفیلم ، محیط کشت ، مقاومت دارویی ، RPMI-۱۶۴۰