تحلیل فرمی و مفهومی نقش مایه زن در عصرآهن لرستان و بازتاب آن در دست آفریده های هنری معاصر

یافته های باستان شناسی به دست آمده از عصر آهن لرستان که دارای نقش مایه زن هستند و یا نمودی از زن را نشان می دهند و چرایی و چگونگی آن ها و مقایسه این نقوش با نقوش زنانه به کاررفته در دست ساخته ها و دست بافته های چند سده اخیر در منطقه از جمله اهداف اصلی این پژوهش به شمار می روند. این پژوهش بر آن است تا با روش توصیفی - تحلیلی بر پایه داده های باستان شناسی و بررسی های میدانی و استفاده از داده های موزه ای، به این سوالات پاسخ دهد که، ۱- نقش مایه زن در عصر آهن حاوی چه مفاهیم و مضامینی است، ۲- مفاهیم و الگوی مشترک در میان نقش زن در عصرآهن و دوران معاصر کدام اند؟ نتایج حاصل از پژوهش حاکی از این است که استفاده از نقش مایه زن برای تزئین دست ساخته هایی از قبیل سر سنجاق، ظروف مفرغی، لگام، پیکرک در عصرآهن است. در دوران معاصر نقش مایه زن در آثاری چون سنگ گورها و دست بافته هایی مانند گلیم ها دیده می شود. زن در عصرآهن بیشتر در قالب الهه باروری و خدابانویی پیوند و زایش دیده می شود و سرسنجاق ها بیشترین داده هایی هستند که این نقش مایه زن بر روی آن ها حک شده است. در دوران معاصر این کهن الگو با تغییراتی همچنان در میان مردم بومی در قالب های از جمله باروری قابل مشاهده است.

کلیدواژه ها:

نقش مایه زن ، لرستان ، عصر آهن ، سرسنجاق ها ، کهن الگو