بررسی موجودات باستانی در باورهای اساطیری هرمزگان

باورهای عامیانه به عنوان علم انسان های نخستین یکی از گونه های اساطیر است که امروزه پژوهشگران داخلی و بین المللی آن را اساطیر زنده می نامند و آن باورها نشان از مردمی کهن دارد که در مورد رویدادها فکرکرده و برای مجهولات ذهن خود در خصوص چیستی پدیده ها، داستان ساخته، برایش آئین اجرا و خودشان آن داستان را باور کرده و اشاعه داده اند، وجود باورهای عامیانه، در یک منطقه، ما را به دیرینگی تمدنی کهن و عظیم سوق می دهد، باورهای عامیانه جدا ازنشان دهنده وجود تمدن در یک منطقه، به عنوان یکی از ژانرهای اساسی فرهنگ عامه و فولکلور ملت هاست که به مرور زمان مقبول ذهن جمعی توده های مردم واقع شده است ، باورهای عامیانه به هر طریق که به دست ما رسیده، نشان از فکر و علم نیاکان بدوی ماست که نسبت به پدیده ها ، بی تفاوت نبوده و مشکلات و مصائب را با دانش آن زمان خود که جنبه علمی نداشته ، تجزیه و تحلیل کرده و برایش داستانی ساخته اند که بعدها همان داستان اساطیر شده، از این جهت ما امروزه هر باوری که با دانش امروزی قابل تطبیق علمی نباشد را اساطیر زنده می نامیم چرا که آن باور پدیده ای باستانی را روایت می کند.استان هرمزگان به دلیل موقعیت جغرافیایی ویژه و تنوع فرهنگی، دارای گنجینه ای غنی از باورها و افسانه های اساطیری است. این پژوهش به بررسی و تحلیل موجودات اساطیری در فرهنگ عامه هرمزگان می پردازد

کلیدواژه ها:

«باورهای عامیانه» ، « اساطیر زنده» ، «موجودات باستانی