عوامل درونی و بیرونی انسجام گروهی در سازمان از منظر نهج البلاغه

مقاله حاضر با عنوان «عوامل درونی و بیرونی انسجام گروهی در سازمان از منظر نهج البلاغه» به بررسی عوامل موثر بر انسجام گروهی در سازمان ها بر اساس آموزه های نهج البلاغه می پردازد. اهمیت رجوع به منابع اسلامی برای شناسایی مبانی و عوامل تاثیرگذار بر پایداری گروه ها، به ویژه در بافت فرهنگی جامعه اسلامی، دلیل اصلی انجام این پژوهش است. مسئله اصلی تحقیق آن است که با وجود مطالعات غربی، عوامل درونی و بیرونی انسجام گروه و موانع آن از منظر آیات و روایات، به ویژه نهج البلاغه، کمتر با رویکرد مدیریتی و سازمانی تحلیل شده اند. روش تحقیق کیفی و توصیفی تحلیلی است و داده ها از طریق مطالعه اسنادی و کتابخانه ای جمع آوری شده اند. یافته ها نشان می دهد انسجام گروهی تحت تاثیر عوامل درونی شامل احترام به عواطف و احساسات اعضا، عمل به وظایف، هم راستایی اهداف، اعتماد اجتماعی، تعهد مشترک، دوستی و محبت، شفافیت و پاسخ گویی مستمر و ارتباطات چهره به چهره است. عوامل بیرونی شامل احترام و تکریم مدیر شایسته، تقویت ارزش ها، اجتماعی سازی، امنیت و آسایش محیطی و بهره گیری از حمایت های مردمی می باشد. نتایج پژوهش بیانگر آن است که توجه همزمان به عوامل درونی و بیرونی، همراه با رعایت مبانی دینی و فرهنگی، زمینه ساز همدلی، پایداری و انسجام در سازمان ها و گروه های اجتماعی است و می تواند موجب افزایش بهره وری و کارآمدی سیستم های سازمانی شود.

کلیدواژه ها:

انسجام ، گروه ، سازمان ، نهج البلاغه ، عوامل