کارکرد سلامت معنوی در بازسازی امید و تقویت تاب آوری در خدمت سربازی

زمینه و هدف: خدمت سربازی با ذهنیت تعلیق اهداف آغاز می شود، اما فشارهای محیطی و روانی موجب سردرگمی و ناامیدی نسبت به آینده می شود. این پژوهش ناامیدی را چالش اصلی روانی دانسته و مداخله معنوی را راهکاری موثر برای ارتقای کیفیت زندگی و بازسازی امید معرفی می کند. روش: پژوهش با گردآوری کتابخانه ای-استنادی و روش توصیفی-تحلیلی انجام شده است. بر اساس اصل همدلی و با استناد به آیات و روایات اسلامی، دستورالعمل های معنوی از طریق تحلیل مفهوم شناسایی و تجویز می شود. یافته ها: تقویت سلامت معنوی با تکیه بر منابع دینی و روان شناختی، امید درونی را بازسازی می کند. این فرآیند با آگاهی و انگیزش معنوی آغاز شده، سپس با تبیین پیامدهای ناامیدی و فضیلت امید، تغییر نگرش ایجاد می شود. راهکارهایی چون توکل، دعا و انس با قرآن آموزش داده می شود. راهبرد مراقبت معنوی بر سه محور بازسازی معرفتی، احیای امید با شناخت صفات الهی، و فعال سازی اراده با عمل صالح استوار است. تجویزهایی مانند خودشناسی، ذکر، نماز، قرآن، دعا و آخرت گرایی نیز امید را تقویت کرده و آرامش روانی را فراهم می سازد. نتیجه گیری: مداخله معنوی با فعال سازی منابع درونی و تقویت پیوند الهی، موجب ارتقای تاب آوری، کاهش آسیب های روانی و بهبود کیفیت زندگی سربازان شده و زمینه طراحی برنامه های آموزشی برای دستیابی به سلامت جامع در ابعاد جسمی، روانی، اجتماعی و معنوی را فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

Hope ، Military Personnel ، Psychological Resilience ، Spiritual Health ، امید ، تاب آوری روان شناختی ، سلامت معنوی ، نظامیان