ورزشکارنمایی در بستر ایجاد هویت جدید: یک مطالعه پدیدارشناختی

هدف تحقیق حاضر شناخت و بررسی اهداف ایجاد هویت جدید در بستر ورزشکارنمایی بود که به همین منظور از پارادایم برساختی و روش پدیدارشناختی بهره گرفته شد. جامعه آماری تحقیق را تمام افرادی که به هر نحوی در باشگاه های ورزشی شهر تبریز به ورزش مشغول و دارای یک سری معیارهای خاص (ورزشکارنما) بودند تشکیل می داد. با توجه به تعداد زیاد این افراد، روش نمونه گیری خوشه ای و هدفمند استفاده گردید. به طوریکه شهر تبریز به پنج منطقه تقسیم و افراد از این مناطق انتخاب گردیدند. ابزار مورد استفاده در این تحقیق نیز مصاحبه بود و با افراد واجد شرایط مصاحبه های نیمه ساختاریافته و عمیقی صورت گرفت. در نهایت پس از ۳۷ مصاحبه، محققان در این پژوهش به غنای داده رسیدند. متن تمامی مصاحبه ها نیز با استفاده از روش تحلیل تماتیک شش مرحله ای براون و کلارک، کدگذاری شدند. در نهایت پس از تجزیه وتحلیل های فراوان توسط محققان، نتایج قابل توجهی از بحث ورزشکارنمایی در بستر هویت جدید به دست آمد. یافته ها حاکی از آن بود که تجربه های زیسته و انگیزه ها، عوامل فردی، اجتماعی و فرهنگی، استراتژی های بازآفرینی هویت و فرصت ها و چالش ها به عنوان چهار مقوله اصلی در بحث ورزشکارنمایی در بستر هویت جدید شناسایی شدند که هرکدام از این مقوله ها نیز خود دارای چندین زیرمقوله بود. یافته های این تحقیق نشان داد که پدیده «ورزشکارنمایی» تنها رفتار نمایشی در زمینه ورزشی نیست، بلکه تلاش های افراد برای ساختن و بازتعریف هویت های شخصی و اجتماعی شان در فرهنگ معاصر را منعکس می کند. بنابراین، ورزشکارنمایی یک فرایند معنادار شکل دهی هویت است که از تمایل به دیده شدن، تعلق داشتن و بازپس گیری خود در یک عرصه فرهنگی ناشی می شود.

کلیدواژه ها:

ورزشکارنمایی ، بازسازی هویت ، تجربه زیسته ، ورزش