اثر هشت هفته تمرین هوازی بر شاخص های عملکرد ریوی، شاخص های التهابی و فاکتور رشد اندوتلیال عروقی در دختران جوان فعال

زمینه و هدف: فعالیت بدنی منظم می تواند عملکرد سیستم های مختلف بدن را بهبود بخشد و اثراتی بر عملکرد ریوی، التهاب و عوامل رشد عروقی داشته باشد. این مطالعه به منظور تعیین اثر هشت هفته تمرین هوازی بر عملکرد ریوی، پروتئین واکنشی (CRP) C، آنزیم کراتین فسفوکیناز (CPK) و فاکتور رشد اندوتلیال عروقی (VEGF) در دختران جوان فعال انجام شد. روش بررسی: این کارآزمایی میدانی روی ۲۰ دختر جوان فعال با دامنه سنی ۱۹ الی ۲۴ سال در دانشگاه محقق اردبیلی طی سال ۱۴۰۳ انجام شد. آزمودنی ها به طور تصادفی به دو گروه ۱۰ نفره مداخله و شاهد تقسیم شدند. گروه مداخله، برنامه منظم تمرینات هوازی را به مدت هشت هفته (سه جلسه در هفته) با شدت ۷۰درصد حداکثر ضربان قلب به مدت ۴۰ دقیقه در هر جلسه اجرا کرد. در حالی که گروه کنترل فعالیت ورزشی خاصی نداشت. شاخص های عملکرد ریوی شامل ظرفیت حیاتی اجباری (FVC)، حجم بازدمی اجباری در یک ثانیه (FEV۱)، شاخص های CRP، CPK و VEGF قبل و بعد از دوره تمرینی اندازه گیری شدند. یافته ها: پس از ۸ هفته تمرین هوازی، در گروه مداخله FVC ۰.۶۱±۳.۱۱ و FEV۱ ۰.۵۸±۳.۱۰ به طور معنی داری در مقایسه با گروه شاهد افزایش یافت (P<۰.۰۵) و کاهش آماری معنی داری در CRP ۰.۶۱±۱.۶ یافت شد (P<۰.۰۵). با این حال، تغییرات CPK معنی دار نبود. VEGF نیز با میانگین ۲.۳±۹.۷۴ پس از مداخله به طور معنی داری در مقایسه با گروه شاهد افزایش یافت (P<۰.۰۵). در مقایسه بین گروه ها در مرحله پیش آزمون تفاوت معنی دار نبود. در مرحله پس آزمون گروه ها از نظر شاخص CRP تفاوت آماری معنی دار مشاهده شد (P<۰.۰۵). نتیجه گیری: تمرینات هوازی با شدت متوسط (۷۰ درصد حداکثر ضربان قلب) به مدت هشت هفته در بهبود عملکرد ریوی، کاهش CRP و افزایش VEGF در دختران جوان فعال موثر بود.

کلیدواژه ها:

Exercise ، Pulmonary Function Tests ، C-Reactive Protein ، Vascular Endothelial Growth Factor-A ، تمرین ، آزمون های عملکرد ریوی ، پروتئین واکنش گر C ، فاکتور رشد اندوتلیال عروقی A