معرفی و ارزیابی سروده ‎ها و نویسش ‎های تازه ده‎نامه ویس و رامین در سفینه تبریز

از منظومه عاشقانه کهن ویس و رامین اثر فخرالدین اسعد گرگانی متعلق به سده پنجم قمری دست‎نویس ‎های کمی موجود است. این اثر تاکنون پنج بار چاپ شده است که مهم‎ترین آن‎ها تصحیح علمی و انتقادی پژوهشگران گرجستانی تودوا و گواخارایا است. این تصحیح با یازده دست‎نویس کامل و گزیده صورت پذیرفته که تاریخ تحریر هیچ ‎یک از آن‎ها کمتر از سده نهم قمری نیست، بنابراین یافتن و بررسی کردن هرگونه نشانه ‎ای از ویس و رامین متعلق به پیش از این سده، بسیار مغتنم است و می ‎تواند به جامعه ادبی در شناسایی و ویرایش بهتر این اثر فاخر و پراهمیت کهن، یاری‎رسان باشد. یکی از منابعی که تاکنون در تصحیح این اثر مورداستفاده مصححان نبوده، دست‎نویس سفینه تبریز (۷۲۳ق) است. در این دست‎نویس ۷۳۰ بیت از بخش ده‎نامه ویس و رامین، به‎ کتابت ابوالمجد تبریزی آمده است. نگارندگان در جستار پیش رو، با پیش چشم داشتن اهمیت ویژه زبانی و تاریخی منظومه ویس و رامین و تقدم دست‎نویس سفینه تبریز بر دیگر دست‎نویس‎ های موردبررسی مصححان این منظومه، بنا دارند در گام نخست به معرفی شش سروده تازه در این منظومه بپردازند، سپس تمامی نویسش‎‎ های تازه از ۱۸۲ بیت را گزارش کنند و پس از آن، ده بیت را براساس نویسش ‎های تازه، تصحیح نمایند. امید می‎ رود این کار در به دست دادن متنی منقح از این منظومه کهن یاری رساند.

کلیدواژه ها:

فخرالدین اسعد گرگانی ، ویس و رامین ، سفینه تبریز ، سروده‎ های تازه ، نویسش ‎های تازه