عوامل موثر در میدان تمرین بازی جنگ سایبری: چارچوبی برای آماده سازی و شبیه سازی نبردهای سایبرپایه آینده

زمینه و هدف:‎ ‎ادغام شتابان فناوری های اطلاعاتی با حوزه های عملیاتی زمین، دریا، هوا و فضا، میدان نبرد را به محیطی چندلایه، داده محور و وابسته به تعامل انسان‎_‎ماشین تبدیل کرده است. در چنین شرایطی، «میدان تمرین سایبری» به عنوان یک زیرساخت، امکان آماده سازی نیروها، آزمون دکترین ها و ارتقای تصمیم گیری در شرایط عدم قطعیت را فراهم می کند. هدف این پژوهش، تحلیل تاثیر لایه های فیزیکی، مجازی و فرماندهی و مدیریت بر میدان تمرین سایبری است‎.‎روش ها:‎ ‎پژوهش از رویکرد آمیخته بهره برده است. تحلیل کیفی شامل بررسی اسناد تخصصی، مصاحبه با خبرگان بوده و تحلیل کمی با استفاده از همبستگی و رگرسیون چندمتغیره انجام شد تا میزان تاثیر هر یک از لایه ها بر متغیر وابسته، یعنی میدان تمرین سایبری، مشخص گردد‎.‎یافته ها:‎ ‎نتایج نشان داد که هر سه لایه فیزیکی، مجازی و فرماندهی و مدیریت، رابطه ای مثبت، مستقیم و معنادار با کارایی میدان تمرین سایبری دارند. لایه فیزیکی با بالاترین ضریب بتای استاندارد، قوی ترین پیش بینی کننده میدان شناخته شد و نقش زیرساخت ها و تجهیزات سخت افزاری در واقع نمایی و پایداری میدان تاکید شد. لایه مجازی و فرماندهی نیز به ترتیب در ارتقای واقع گرایی، تعامل پذیری و بهره برداری موثر از میدان اهمیت دارند. ضریب تعیین مدل‎ (R² = ۰.۹۴۱) ‎نشان دهنده توان بالای آن در تبیین تغییرات میدان تمرین است‎.‎نتیجه گیری ها:‎ ‎موفقیت میدان های تمرین سایبری نیازمند یکپارچگی میان لایه های فیزیکی، مجازی و فرماندهی است. این یافته ها نشان می دهند که طراحی و توسعه این میدان ها نه تنها یک ضرورت فناورانه، بلکه یک الزام راهبردی برای آمادگی، بازدارندگی و برتری در جنگ های چنددامنه ای آینده محسوب می شود‎.‎

کلیدواژه ها:

میدان تمرین سایبری ، لایه فیزیکی ، لایه مجازی ، لایه مدیریتی/فرماندهی