ارزیابی عملکرد و خصوصیات زراعی ارقام و لاین های پیشرفته سورگوم علوفه ای (Sorghum bicolor L.) تحت تنش شوری در منطقه سیستان
محل انتشار: فصلنامه پژوهشهای زراعی ایران، دوره: 24، شماره: 2
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 66
فایل این مقاله در 15 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JFCR-24-2_005
تاریخ نمایه سازی: 13 مرداد 1405
چکیده مقاله:
با توجه به توقف ورود آب به رودخانه هیرمند و افزایش شوری آب چاه های سطحی در منطقه سیستان، نیاز به گزینش و کشت ژنوتیپ های متحمل به شوری ضرورت دارد. به منظور بررسی تاثیر تنش شوری بر عملکرد و صفات ریخت شناسی ارقام و لاین های جدید سورگوم علوفه ای (Sorghum bicolor L.) ، آزمایشی به صورت اسپلیت پلات در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار طی سال های زراعی ۱۳۹۹ و ۱۴۰۰ در ایستگاه تحقیقات کشاورزی زهک انجام شد. در این آزمایش، شوری آب آبیاری در سه سطح (شامل شاهد و شوری متوسط و شدید به ترتیب با هدایت های الکتریکی ۳-۲، ۶-۴ و ۸-۶ دسی زیمنس بر متر) به عنوان عامل اصلی و شش ژنوتیپ سورگوم علوفه ای (ارقام پگاه، اسپیدفید و منصور و لاین های KFS۱۵، KFS۱۶ و KFS۱۷) بهعنوان عامل فرعی مورد بررسی قرار گرفتند. اثر برهم کنش شوری و ژنوتیپ بر تمام صفات مورد بررسی معنی دار بود. بیشترین درصد پروتئین به ترتیب در رقم منصور و اسپیدفید و آبیاری غیرشور با میانگین ۱۵.۰۳ و ۱۴.۷۵ درصد به دست آمد. بیشترین عملکرد علوفه تر و خشک (به ترتیب ۱۴۶.۹۴۳ و ۳۸.۷۱۴ تن در هکتار) در شرایط آبیاری غیرشور و رقم منصور حاصل شد. در سطح شوری شدید رقم پگاه با عملکرد علوفه تر و خشک به ترتیب ۷۲.۰۱۰ و ۲۱.۲۹۷ تن در هکتار نسبت به بقیه ارقام و لاین ها برتری داشت. با توجه به نتایج، در شرایط آبیاری غیرشور، رقم منصور و در شرایط آبیاری با آب شور رقم پگاه به عنوان ارقام علوفه ای مناسب برای منطقه سیستان قابل توصیه هستند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
احمد قاسمی
بخش تحقیقات زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی سیستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، زابل، ایران
محمدرضا نارویی راد
بخش تحقیقات زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی سیستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، زابل، ایران
محمود محمدقاسمی
بخش تحقیقات زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی سیستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، زابل، ایران
هادی سیاسر
گروه کشاورزی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
