مدیریت چالش ها و ارائه راهکارهای تحول آفرین توسط امام حسن عسکری (ع) در آستانه عصر غیبت: الگویی برای مدیریت بحران های اعتقادی و سازمانی معاصر

دوران امامت امام حسن عسکری (ع) به عنوان یازدهمین پیشوای شیعیان، یکی از حساس ترین و پیچیده ترین مقاطع تاریخ تشیع محسوب می شود. این دوره با تشدید فشارهای سیاسی خلافت عباسی، ظهور فرقه های انحرافی و بحران های درون سازمانی همراه بود و نیازمند راهبردی هوشمندانه برای گذار جامعه شیعی از عصر حضور به عصر غیبت بود. پژوهش حاضر با هدف واکاوی شیوه مدیریت راهبردی آن حضرت در مواجهه با چالش های چندوجهی، به روش توصیفی تحلیلی و با تکیه بر منابع کتابخانه ای و اسناد تاریخی و روایی تدوین شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که امام حسن عسکری (ع) با شناسایی دقیق شش چالش کلیدی شامل «بحران مشروعیت و تردید در مصادیق امامت»، «انسداد ارتباطی و محدودیت دسترسی به رهبری»، «نفوذ جریان های انحرافی و غلوآمیز»، «فساد و ناکارآمدی در شبکه وکالت»، «فشارهای سیاسی و امنیتی حکومت» و «بحران های اقتصادی و معیشتی شیعیان»، منظومه ای از راهکارهای تحول آفرین را طراحی و اجرا نمود. این راهکارها که ترکیبی از اقدامات تبیینی، سازمان دهی شبکه وکالت، مدیریت اطلاعات (کتمان سر) و مبارزه صریح با انحرافات بود، نه تنها هویت شیعه را در برابر هجمه های فکری و سیاسی حفظ کرد، بلکه با آماده سازی اذهان برای پذیرش غیبت، زمینه تداوم حیات امامیه را فراهم ساخت.

کلیدواژه ها:

امام حسن عسکری (ع) ، مدیریت بحران ، عصر غیبت ، سازمان وکالت ، جریان های انحرافی ، خلافت عباسی ، تاریخ تشیع