تاثیر یک دوره تمرین ترکیبی بر شاخص های تن سنجی و سطوح سرمی آلبومین در زنان مبتلا به دیابت نوع ۲

زمینه و هدف: کاهش آلبومین سرمی با اختلالات متابولیکی، دیابت نوع ۲ و تحلیل عضلانی مرتبط دانسته شده است. از سوی دیگر، فعالیت ورزشی می تواند از طریق بهبود ترکیب بدن و تنظیم متابولیسم، بر شاخص های مرتبط با دیابت و تحلیل عضلانی اثرگذار باشد. ازاین رو، پژوهش حاضر با هدف تعیین تاثیر یک دوره تمرین ترکیبی بر شاخص های تن سنجی و سطوح سرمی آلبومین در زنان مبتلا به دیابت نوع ۲ انجام شد. روش ها: این مطالعه نیمه تجربی بر روی ۲۹ زن مبتلا به دیابت نوع ۲ با میانگین سنی ۱۹/۳±۷۵/۴۷ سال انجام شد. شرکت کنندگان پس از بررسی معیارهای ورود و خروج، به صورت تصادفی ساده در دو گروه تمرین ترکیبی و کنترل تقسیم شدند. گروه تمرین ترکیبی به مدت ۸ هفته و ۳ جلسه در هفته برنامه تمرینی منتخب را اجرا کردند. نمونه های خونی پیش و پس از مداخله توسط متخصص آزمایشگاه جمع آوری و سطوح سرمی آلبومین با استفاده از کیت های انسانی اندازه گیری شد. یافته ها: انجام تمرینات ترکیبی موجب افزایش معنادار سطوح سرمی آلبومین (۰/۰۰۱>P) و توده عضلانی اسکلتی (SMM) (۰/۰۰۳ < P) شد. همچنین درصد توده چربی (FMI) و شاخص توده بدنی (BMI) در گروه تمرین نسبت به گروه کنترل کاهش معناداری نشان دادند (۰/۰۰۱>P). با این حال، بین سطوح سرمی آلبومین و شاخص های SMM (۰۵/۰تمرین ترکیبی می تواند موجب بهبود شاخص های ترکیب بدن، افزایش توده عضلانی و ارتقای سطح آلبومین سرم در زنان مبتلا به دیابت نوع ۲ شود. با این حال، عدم وجود همبستگی معنادار بین آلبومین سرم و شاخص های ترکیب بدن نشان می دهد که استفاده از آلبومین به عنوان نشانگر مستقل آتروفی عضلانی در این بیماران نیازمند بررسی های بیشتر است.

کلیدواژه ها:

Combined training ، Muscle atrophy ، Serum albumin ، Body composition ، Type ۲ diabetes ، تمرین ترکیبی ، آتروفی عضلانی ، آلبومین سرم ، ترکیب بدن ، دیابت نوع ۲